Als u ILR aanvraagt en al over Engelse testresultaten of een Engelstalig diploma beschikt, moet u dan nog steeds opnieuw een B1-certificaat behalen?
De huidige Britse immigratieregels verdelen aanvragers in twee categorieën: degenen die hun Engelse taalvaardigheid moeten aantonen, kunnen overeenkomstig de toepasselijke bepalingen bewijsstukken zoals examenuitslagen of diploma's overleggen; degenen die in aanmerking komen voor een vrijstelling op grond van leeftijd of gezondheid, moeten documentatie indienen ter ondersteuning van hun vrijstellingsverzoek. Aan de hand van de verificatieresultaten van 9 november 2026 verduidelijkt dit artikel voor welke aanvragen nog steeds de B1-eis geldt. Houd ook rekening met de datumgrenzen: in paragraaf 2.2(c) van Appendix KoLL van de Immigration Rules is vastgelegd dat voor aanvragen die onder deze bepaling vallen en op of na 26 maart 2027 worden ingediend, de vereiste beheersingsniveaus voor luisteren en spreken op B2 liggen; voor andere routes moeten de specifieke taalvereisten worden gecontroleerd. Aanvragers die van plan zijn hun aanvraag op een later moment in te dienen, moeten eerst het vereiste niveau vaststellen voordat ze een examen kiezen.
Mijn inschatting is: voor degenen voor wie heeft bevestigd dat ze deze keer alleen B1 nodig hebben en die daadwerkelijk een nieuw examen moeten afleggen, is het goedgekeurde luister- en spreekexamen de beste keuze. heeft geen andere toepassing, dus het is niet nodig om extra vier onderdelen voor te bereiden.
Bewijs van Engelse taalvaardigheid vereist: welke examens worden erkend door ILR?
SELT is de Secure English Language Test. De UKVI-richtlijnen voor de Secure English Language Test vermelden permanent verblijf onder de twee beoordelingsonderdelen luisteren en spreken; het feit dat voor een werkvisum mogelijk een examen met vier onderdelen vereist is, mag niet direct worden geïnterpreteerd als bewijs dat voor permanent verblijf eveneens een examen met vier onderdelen vereist is. Hieronder staan de beschikbare opties voor de luister- en spreekexamens ter verificatie; bij inschrijving dient u de SELT-versie te selecteren die is goedgekeurd voor immigratiedoeleinden en de actuele lijst nogmaals te raadplegen.
| Voorbeeld examennaam | corresponderende optie |
|---|---|
| IELTS Life Skills | B1 Luisteren en Spreken |
| PTE Home | B1 Luisteren en Spreken |
| GESE Graad 5 | B1Luisteren en Spreken |
Dezelfde examenorganisatie kan ook verschillende versies aanbieden; reguliere scores voor academisch Engels kunnen niet louter op basis van een hoge score als SELT worden gebruikt.
De controle van de inschrijving moet de volledige naam van het examen, het niveau en het testcentrum omvatten: zowel het examen als de specifieke locatie moeten goedgekeurd zijn, en de nieuwe uitslag moet doorgaans binnen twee jaar voor de aanvraag zijn behaald. De naam op de reservering moet overeenkomen met het identiteitsbewijs dat voor het examen is gebruikt. Bewaar na het behalen van het examen de uitslagenpagina en het unieke referentienummer voor verificatie door UKVI; gebruik dit nummer bij het invullen van de aanvraag; het reserveringsordernummer kan dit niet vervangen. Als u een uitslag voor vier onderdelen heeft, moet u ook controleren of aan de vereisten voor elk afzonderlijk onderdeel is voldaan; de totaalscore alleen is niet voldoende voor de controle.
Bij oude certificaten eerst het doel nagaan, bij diploma's eerst de uitgevende instantie.
Certificaten die al meer dan twee jaar in bezit zijn, hebben nog steeds waarde voor verificatie.
Voor aanvragen die nog steeds onder B1 vallen en worden beoordeeld volgens punt 2.2(b) van de KoLL-bijlage, kan er ruimte zijn voor voortzetting indien de betreffende kwalificatie eerder is gebruikt voor het verkrijgen van een bestaande of eerdere vergunning, er geen onderbreking is geweest in de daaropvolgende vergunningen en de aanbieder nog steeds is goedgekeurd. Het ordenen van oude aanvraagnummers, goedkeuringsrecords en de destijds behaalde cijfers maakt de verificatie eenvoudiger dan het enkel indienen van een verlopen certificaat. Cijfers die eerder zijn gebruikt voor toelating tot een opleiding kunnen echter niet rechtstreeks aantonen dat aan deze voorwaarde voor voortzetting is voldaan. Voor aanvragen waarop de Engelse bijlage van toepassing is, moet een afzonderlijke beoordeling worden gemaakt op basis van de bepalingen inzake eerdere bewijsvoering.
Het aantonen van Engelse taalvaardigheid met een diploma valt onder het indienen van een alternatief bewijs van voldoening aan de vereisten; bij het invullen van het formulier dient u als grondslag 'opleidingskwalificatie' te selecteren, wat losstaat van de vrijstellingen op grond van leeftijd of gezondheid.
Een bachelor-, master- of doctoraatstitel die door een Britse onderwijsinstelling is uitgereikt en aan de gestelde eisen voldoet, kan als bewijs van Engelse taalvaardigheid dienen. De Britse overheidsrichtlijn 'Degrees taught or researched in English' vermeldt dat in aanmerking komende graden die door Britse instellingen zijn uitgereikt, ook kunnen worden gebruikt als de studie buiten het Verenigd Koninkrijk heeft plaatsgevonden. Voor Engelstalige graden die door buitenlandse instellingen zijn uitgereikt, is doorgaans tevens een specifieke beoordeling van de kwalificaties en taalvaardigheid vereist om te bevestigen dat het diploma gelijkwaardig is aan een Brits bachelordiploma of hoger, en om overeenkomstig de geldende eisen de voertaal of onderzoekstaal te verifiëren. Een verklaring van de instelling dat het Engels de voertaal is, kan de vereiste beoordeling niet automatisch vervangen. Bij het voorbereiden van de documenten dient u de uitreikende instelling, de benaming van de graad en de conclusie van de beoordeling op het certificaat zorgvuldig te verifiëren; een louter bewijs van voltooiing van de opleiding is niet voldoende om te bevestigen dat een in aanmerking komende graad is behaald.
Nationaliteit kan eveneens aan de eisen voldoen: in de Engelse bijlage EL 4.1 worden landen zoals Australië, Canada en andere vermeld. De grondslag is de nationaliteit van de aanvrager; het feit dat iemand daar in het verleden heeft gestudeerd, gewerkt of gewoond, is niet gelijkwaardig aan het bezitten van de nationaliteit van dat land.




