วันที่ 181 ของการเดินทางกลับสหราชอาณาจักร ยังอาจไม่เกินขีดจำกัด
ตัวอย่างจากฉบับวันที่ 8 ตุลาคม 2569 ของ “คู่มือการพำนักอย่างต่อเนื่อง” (Home Office) ระบุว่า ผู้ยื่นคำร้องขาดการพำนักในสหราชอาณาจักรแล้วรวมทั้งสิ้น 180 วัน โดยออกเดินทางในวันที่ 180 และถึงสหราชอาณาจักรในวันที่ 181 ซึ่งวันที่ถึงสหราชอาณาจักรจะไม่นับเป็นวันขาดการพำนัก บทความนี้กล่าวถึงเฉพาะการคำนวณสะสมตามหลักการแบบ “โรลลิ่ง” (rolling) ก่อนยื่นคำร้องขอสถานะถิ่นฐานถาวร โดยยกตัวอย่างกรณีของวีซ่าผู้เชี่ยวชาญด้านเทคนิค สำหรับขอบเขตการใช้บังคับกับเส้นทางอื่น ๆ การจัดการช่วงเปลี่ยนผ่านสำหรับใบอนุญาตเก่า และข้อเว้นจากการบังคับใช้ จำเป็นต้องตรวจสอบแยกต่างหาก
“จำนวนวันที่อยู่ต่างประเทศ” นับเฉพาะวันเต็มเท่านั้น
ข้อกำหนด CR 3.1 ของภาคผนวกการพำนักอย่างต่อเนื่อง (Appendix Continuous Residence) ตามกฎระเบียบการเข้าเมืองของสหราชอาณาจักรฉบับปัจจุบัน กำหนดว่า โดยทั่วไปแล้ว การขาดหายจากสหราชอาณาจักรในช่วงเวลาใดๆ ที่ยาวนาน 12 เดือน จะต้องไม่เกิน 180 วัน
ในส่วน “นับจำนวนวันทั้งวัน” ของคู่มือ โปรดระบุเกณฑ์การนับอย่างชัดเจน: นับเฉพาะ “วันที่อยู่ต่างประเทศอย่างสมบูรณ์” เท่านั้น สำหรับการเดินทางไป-กลับแบบปกติที่เสร็จสิ้นแล้ว วันที่ออกเดินทางออกจากสหราชอาณาจักรและวันที่เดินทางกลับเข้าสหราชอาณาจักรจะไม่นับรวม ให้นับตั้งแต่วันถัดไปหลังวันออกเดินทางออกจากสหราชอาณาจักร จนถึงวันก่อนวันเดินทางกลับเข้าสหราชอาณาจักร กำหนดให้วันที่ออกเดินทางออกจากสหราชอาณาจักรเป็น A และวันที่เดินทางกลับเข้าสหราชอาณาจักรเป็น B ดังนั้นจำนวนวันของการเดินทางครั้งหนึ่งคือ (B − A − 1) โดยหากผลลัพธ์น้อยกว่าศูนย์ ให้บันทึกเป็น 0 คอลัมน์วันที่ในตารางต้องใช้รูปแบบวันที่จริง (true date format) เพื่อให้สามารถคำนวณผลต่างระหว่างวันได้อย่างถูกต้อง แม้ข้ามเดือนก็ตาม
ออกเดินทางและกลับมาในวันเดียวกัน ตามเกณฑ์นี้ถือเป็น 0 วัน
“ระยะเวลาสิบสองเดือนใดๆ” ย้ายไปอย่างไร
“สิบสองเดือนใดๆ” ที่ระบุไว้ในบทบัญญัตินั้น เมื่อนำมาประยุกต์ใช้กับตาราง จะหมายถึงการเลื่อนหน้าต่างเวลา (window) ไปทีละวันตามระยะเวลาคุณสมบัติที่กำหนดไว้แล้ว และคำนวณจำนวนวันแยกกันทีละช่วง วิธีการคือ ขยายแต่ละการเดินทางให้ครอบคลุมทุกวันที่อยู่นอกสหราชอาณาจักรอย่างครบถ้วน โดยนับแต่ละวันเพียงครั้งเดียว จากนั้นจึงนับจำนวนวันดังกล่าวที่อยู่ภายในหน้าต่างเวลานั้นๆ ขอบเขตเริ่มต้นและสิ้นสุดของหน้าต่างเวลาจะกำหนดตามปฏิทินแบบสิบสองเดือนโดยตรง ไม่สามารถเลือกเฉพาะเดือนที่มีการเดินทางหนาแน่นได้ หากการเดินทางใดๆ ล่วงเลยขอบเขตของหน้าต่างเวลา จำนวนวันที่อยู่ภายในหน้าต่างเวลานั้นจะถูกนับตามจำนวนจริง ส่วนวันที่อยู่นอกหน้าต่างเวลาจะถูกส่งต่อไปยังหน้าต่างเวลาอื่นสำหรับตรวจสอบต่อไป การดำเนินการเช่นนี้ยังช่วยหลีกเลี่ยงข้อผิดพลาดของตารางที่อาจเกิดขึ้นได้อีกด้วย กล่าวคือ การกรองการเดินทางตามวันที่ออกนอกประเทศเพียงอย่างเดียวอาจทำให้ส่วนของการเดินทางที่เริ่มต้นก่อนหน้านั้นแต่ยังไม่กลับเข้าสหราชอาณาจักรภายในหน้าต่างเวลาปัจจุบันถูกละเลยไป
จำนวนวันรวมสำหรับการเดินทางแบบไปครั้งเดียวสามารถคงไว้ในตารางการเดินทางได้; เมื่อตรวจสอบหน้าต่างใดหน้าต่างหนึ่ง ให้ระบุคอลัมน์แยกต่างหากว่า “จำนวนวันที่นับรวมภายในหน้าต่าง” คอลัมน์ทั้งสองนี้มีค่าต่างกัน ซึ่งถือเป็นผลลัพธ์ที่ปกติ




