Hoe verder te gaan met rechterlijke toetsing nadat een permanente verblijfsvergunning in Groot-Brittannië is geweigerd? Echte gevallen en rode lijn van drie maanden

Na vijf jaar te hebben gewacht en £ 3.226 te hebben betaald, ontving ik een pdf met op de eerste regel 'geweigerd'.

De eerste reactie van veel mensen is om het ministerie van Binnenlandse Zaken te bellen om ruzie te maken, of om snel een nieuwe aanvraag in te dienen. Beide dingen kunnen qua timing verkeerd zijn – want vanaf het moment dat u uw beslissingsbrief ontvangt, zijn er al twee wettelijke klokken begonnen te tikken: één van 14 dagen en één van 3 maanden. Als je het mist, is de legale weg in principe afgesloten en hoef je alleen maar opnieuw een aanvraag in te dienen.

Dit artikel legt deze twee paden duidelijk uit, en pakt ook een echte zaak uit die het vonnis ongedaan maakte.

1. Waarom hebben de meeste mensen geen “recht op beroep” als hen een permanent verblijf in Groot-Brittannië wordt geweigerd?

Dit is het meest verkeerd begrepen punt. In de Chinese context is het gebruikelijk om 'beroep' te zeggen, maar in de Britse immigratiewetgeving is beroep (beroep bij de rechtbank) een beperkt recht en wordt niet standaard verzonden.

Volgens artikel 82 van de Nationality, Immigration and Asylum Act 2002 ontstaat er alleen een wettelijk recht op beroep als het ministerie van Binnenlandse Zaken een mensenrechtenclaim of een asielaanvraag weigert. De afwijzing van de overplaatsing van een gewone geschoolde arbeider naar een permanente verblijfsvergunning of een permanente verblijfsvergunning voor een periode van tien jaar vormt doorgaans geen mensenrechtenaanvraag - dus in de laatste paragraaf van de afwijzingsbrief staat: u heeft geen recht op beroep.

Het eerste dat u moet doen, is de afwijzingsbrief tot het einde lezen en duidelijk zien welke rechten u daarin krijgt: administratieve herziening, beroep of niets. In de drie situaties zijn de daaropvolgende speelmethoden totaal verschillend.

2. Administratieve toetsing: 14 dagen nadat permanent verblijf is geweigerd, wat kan £80 corrigeren?

Administratieve beoordeling (AR) is een beoordelingsmechanisme binnen het ministerie van Binnenlandse Zaken en kost £80. Als de beoordeling de oorspronkelijke beslissing vernietigt, wordt de £ 80 doorgaans binnen ongeveer drie weken terugbetaald.

De termijn is erg krap: als u in Groot-Brittannië een aanvraag indient, is dit doorgaans binnen 14 kalenderdagen na ontvangst van de beslissing; als u in het buitenland bent, is dit 28 dagen; als u wordt vastgehouden, zal deze korter zijn. Het is een kalenderdag, geen werkdag, en Kerstmis is hetzelfde.

Maar je moet het plafond van AR duidelijk begrijpen: het beoordeelt alleen caseworking error (case processing error) . U heeft bijvoorbeeld duidelijk uw salarisstrook ingediend, maar de visummedewerker schreef ‘niet verstrekt’; Zo werd het aantal dagen afwezigheid verkeerd berekend en werden de twintig dagen familiebezoek dubbel geteld; er is bijvoorbeeld een verkeerde versie van de regels toegepast. Het is geen tweede kans voor u om aanvullend materiaal in te dienen; nieuw bewijsmateriaal wordt niet geaccepteerd, behalve in zeer beperkte omstandigheden.

Er is nog een voordeel dat vaak over het hoofd wordt gezien: volgens Sectie 3C van de Immigration Act 1971, nadat uw aanvraag ingediend tijdens de geldige visumperiode is afgewezen, zolang de AR nog geldig is of wordt beoordeeld, zal het verlof met 3C uw ​​wettelijke status en werkrechten voortzetten. Dit is de reden waarom je niet overhaast moet zijn om "eerst het land te verlaten en er later over te praten".

De door verschillende advocatenkantoren aangekondigde omslagpercentages variëren, variërend van ongeveer 20%, en zijn hoger voor visa voor geschoolde werknemers dan voor studentenvisa. Dit is geen officiële statistiek, maar het gaat de goede kant op: AR kan winnen door de visumambtenaar één voor één op de specifieke fouten te wijzen, in plaats van de uitspraak te herhalen: “Het is niet gemakkelijk voor mij.”

3. Rechterlijke toetsing: rode lijn van drie maanden voor afwijzing van permanente verblijfsvergunning, sla de PAP-brief niet over

Judicial Review (JR, Judicial Review) onderzoekt niet "moet u een permanente verblijfsvergunning krijgen?", maar onderzoekt alleen hoe de beslissing tot stand is gekomen : of de verkeerde wet is toegepast, of belangrijk bewijsmateriaal is genegeerd, of de procedure oneerlijk was en of de conclusie zo onredelijk was dat geen enkele besluitvormer een dergelijke beslissing zou nemen. Immigratie-JR's worden meestal gehoord door het Upper Tribunal (Immigration and Asylum Chamber).

De termijnregel is: onmiddellijk en in ieder geval niet later dan 3 maanden nadat de beslissing over het geschil is genomen. Let op het woord "onmiddellijk" - als u wacht tot de 89e dag met het indienen van een dossier, heeft de rechter het recht om te denken dat u niet op tijd genoeg bent.

Er is een noodzakelijke actie nodig vóór formele vervolging: stuur een Letter Before Claim (PAP-brief) volgens het Pre-Action Protocol naar de door het Ministerie van Binnenlandse Zaken aangewezen PAP-ontvanger, waarin u de betwiste beslissing, de juridische redenen en de gevraagde rechtsmiddelen uitlegt, en waarbij u de andere partij doorgaans 14 dagen de tijd geeft om te reageren. In de praktijk wordt een aanzienlijk aantal zaken bij deze stap vrijwillig geseponeerd en opnieuw behandeld door het ministerie van Binnenlandse Zaken, zonder dat er überhaupt een rechtszaak aan te pas komt.

Twee realiteitsherinneringen. Ten eerste levert JR geen 3C leave op, en moet de identiteitskwestie afzonderlijk worden behandeld. Ten tweede zijn de gerechtskosten zelf niet hoog, maar beginnen de honoraria voor advocaten en juridisch adviseurs meestal in vier cijfers, en als u de zaak verliest, kunt u ook de kosten van de andere partij dragen. JR is dus een wapen wanneer “er sprake is van een duidelijke juridische fout”, en geen emotionele uitlaatklep.

4. Een echte zaak: hoe werd de afwijzing van een permanente verblijfsvergunning door de rechtbank ongedaan gemaakt?

Zaak nr. JR-2024-LON-000328 (niet-gepubliceerde zaak, gerapporteerd door Free Movement en anderen). De betrokkene werd beschuldigd van fraude bij de TOEIC-test Engels in 2014 en hem werd de verlenging van zijn visum geweigerd. Dit was het incident dat dat jaar tienduizenden mensen onrecht heeft aangedaan. Vele jaren later vroeg hij een permanent verblijf aan met een langdurig verblijf van 10 jaar, maar werd eind 2023 afgewezen op grond van het feit dat "continu legaal verblijf niet voldoende is".

De verwerkingslogica van het Upper Tribunal is zeer kritisch: aangezien de visumafwijzing zelf gebaseerd was op valse beschuldigingen van bedrog, kan het verblijfsgat veroorzaakt door de onwettige beslissing van niet op de aanvrager worden gerekend. De rechtbank heeft de beslissing tot weigering van definitief verblijf vernietigd en gelast dat er een nieuwe beslissing moet worden genomen op basis van het voldoen aan het vereiste van ononderbroken verblijf.