ตั้งแต่วันที่ 1 พฤษภาคม 2026 ช่องว่างระหว่างสัญญาผู้พักอาศัยและสัญญาเช่าในอังกฤษได้กลายเป็นช่องว่างที่กว้างที่สุดเท่าที่เคยมีมา ผู้เช่าตอนนี้มีสัญญาเช่าแบบไม่กำหนดเวลา การคุ้มครองจากหมวด 21 คำแถลงข้อกำหนดตามกฎหมาย และศาลปกครองเพื่อท้าทายการเพิ่มค่าเช่า ผู้พักอาศัยที่อยู่กับคุณแทบจะไม่มีสิทธิ์เหล่านั้นเลย หากเลือกเอกสารผิด คุณอาจมอบสิทธิ์ที่คุณไม่จำเป็นต้องให้ หรืออธิบายสิทธิ์ที่ผู้เข้าพักของคุณไม่มีจริงๆ คู่มือนี้อธิบายว่าคุณต้องใช้เอกสารใด และทำไมคำตอบจึงขึ้นอยู่กับที่คุณนอนมากกว่าการเรียกชื่อการจัดสรร

คำถามเดียวที่ตัดสินมัน

คุณผู้ที่ให้สิทธิ์ในการอยู่อาศัย อาศัยอยู่ในทรัพย์สินนี้เป็นที่อยู่อาศัยหลักหรือไม่ และผู้ที่เข้ามาอยู่อาศัยมีการแบ่งปันที่พักอาศัยกับคุณหรือไม่?

ถ้าคำตอบของทั้งสองข้อเป็นใช่ คุณมีผู้เช่าห้องพักอาศัย การจัดการนี้เป็นใบอนุญาตที่ถูกยกเว้นตามมาตรา 3A ของพระราชบัญญัติป้องกันการไล่ออก 1977 และเนื่องจากคุณเป็นเจ้าของบ้านที่อยู่อาศัยด้วย มันจึงไม่อยู่ภายใต้ระบบที่เช่าโดยแน่นอนตามตาราง 1 ของพระราชบัญญัติที่อยู่อาศัย 1988 "ที่พักอาศัยร่วม" ที่นี่หมายถึงห้องเช่น ห้องครัว, ห้องน้ำ, ห้องสุขา หรือห้องนั่งเล่น การแบ่งปันเพียงแค่ทางเดิน, บันได หรือทางเดินยาวไม่นับ: มาตรา 3A(5) ระบุไว้อย่างชัดเจน ดังนั้นอพาร์ทเมนท์ที่แยกต่างหากและมีประตูทางเข้าของตนเอง หรือห้องชุดที่แปลงมาจากชั้นใต้ดินพร้อมห้องครัวและห้องน้ำของตนเอง ไม่ถือเป็นการจัดการเช่าห้องพักอาศัยแม้ว่าจะอยู่ภายใต้หลังคาของคุณ

ถ้าคุณไม่ได้อยู่ที่นั่นเลย ผู้อยู่อาศัยก็มักจะเป็นผู้เช่า และตั้งแต่วันที่ 1 พฤษภาคม 2026 นั่นหมายความว่าโดยทั่วไปแล้วเป็นสัญญาเช่าระยะเวลายืนยันตามพระราชบัญญัติที่อยู่อาศัย 1988 ซึ่งได้รับการแก้ไขใหม่โดยพระราชบัญญัติสิทธิของผู้เช่า 2025 ไม่ว่าหัวข้อในเอกสารจะระบุอย่างไร หากคุณอาศัยอยู่ในอาคารเดียวกัน แต่ไม่ได้แบ่งปันอะไรกับผู้อยู่อาศัย กฎเจ้าของบ้านที่อาศัยอยู่ในตาราง 1 สามารถหยุดให้มันเป็นสัญญาเช่าที่ยืนยันได้ แต่มันก็ไม่ใช่ใบอนุญาตที่ถูกยกเว้นด้วย ดังนั้นคุณยังจำเป็นต้องมีคำสั่งศาลเพื่อสิ้นสุดมัน: ขอคำปรึกษา ศาลจะพิจารณาเนื้อหาของการจัดเรียง ไม่ใช่ชื่อเรียก ซึ่งเป็นประเด็นที่ได้รับการตัดสินใน Street v Mountford ในปี 1985 และไม่เคยถูกสงสัยอย่างจริงจังมาตั้งแต่นั้น

สิ่งที่ผู้เช่าได้รับที่ผู้พักอาศัยไม่ได้รับ

สำหรับสัญญาเช่าใหม่ในอังกฤษตั้งแต่วันที่ 1 พฤษภาคม 2026:

  • ไม่มีกำหนดระยะเวลาแน่นอน. การเช่าเป็นการเช่าแบบรายครั้งตั้งแต่วันแรก ระยะเวลาการจ่ายค่าเช่าไม่สามารถเกินหนึ่งเดือน และข้อความที่ระบุว่าให้สิทธิ์ในการเช่าเป็นเวลาหกหรือสิบสองเดือนจะไม่ทำให้เกิดการเช่าในระยะเวลาดังกล่าว
  • ไม่มีมาตรา 21. คุณสามารถเรียกคืนทรัพย์สินได้เฉพาะตามข้อกำหนดในมาตรา 8 และสองเหตุผลที่ใช้บ่อยที่สุดสำหรับวัตถุประสงค์ของผู้ให้เช่า คือ เหตุผลที่ 1 (ย้ายเข้าอยู่เองหรือสมาชิกครอบครัวใกล้ชิด) และเหตุผลที่ 1A (ขาย) ต้องมีการแจ้งล่วงหน้าสี่เดือนและไม่สามารถหมดอายุภายในสิบสองเดือนแรกของการเช่า
  • ค่าเช่าเพิ่มขึ้นได้เฉพาะโดยการแจ้งตามมาตรา 13 หนึ่งครั้งในทุกสิบสองเดือน โดยต้องแจ้งล่วงหน้าอย่างน้อยสองเดือน และผู้เช่าสามารถอ้างอิงตัวเลขดังกล่าวไปยังศาลชั้นต้นได้ ข้อกำหนดในการทบทวนค่าเช่าในสัญญาไม่มีผล
  • คำชี้แจงข้อกำหนดเป็นลายลักษณ์อักษร ตามมาตรา 16D ของพระราชบัญญัติที่อยู่อาศัย ปี 1988 ต้องได้รับก่อนที่จะเข้าสู่สัญญาเช่า โดยครอบคลุมรายการที่กำหนดไว้ 18 รายการตาม SI 2026/324
  • กฎเกณฑ์การฝากเงินประกัน. วงเงินสูงสุดคือค่าเช่าห้าสัปดาห์ (หกสัปดาห์หากค่าเช่ารายปีเป็น 50,000 ปอนด์หรือมากกว่า) ต้องได้รับการคุ้มครองในโครงการที่ได้รับอนุญาตภายใน 30 วัน และไม่สามารถเรียกเก็บค่าเช่าล่วงหน้าเกินหนึ่งเดือน
  • สัตว์เลี้ยง. คำขอเป็นลายลักษณ์อักษรเพื่อเลี้ยงสัตว์เลี้ยงต้องได้รับการตอบกลับภายใน 28 วัน และไม่สามารถปฏิเสธอย่างไม่มีเหตุผลได้

คู่มือ ของเราเกี่ยวกับสิ่งที่สัญญาเช่าที่ปฏิบัติตามกฎหมายในปี 2026 ต้องระบุ ได้กล่าวถึงแต่ละข้ออย่างละเอียด

สิ่งที่ผู้เช่าได้รับ

ผู้เช่ารายวันอาศัยอยู่ภายใต้ใบอนุญาต ซึ่งเป็นการยินยอมส่วนบุคคลในการอยู่อาศัยในห้องและใช้ส่วนกลางของบ้าน ไม่ใช่สิทธิ์ครอบครองที่ดิน เนื่องจากใบอนุญาตถูกยกเว้น:

  • คุณไม่จำเป็นต้องมีคำสั่งศาลเพื่อยุติการเช่า หลังจากระยะเวลาแจ้งตามที่ระบุในสัญญาหมดลง หรือระยะเวลาที่สมเหตุสมผลหากสัญญาไม่ได้ระบุไว้ สิทธิ์ของผู้เช่าในการอยู่อาศัยจะสิ้นสุดลง มาตรา 3 ของพระราชบัญญัติปี 1977 ซึ่งโดยปกติแล้วต้องดำเนินการทางศาล จะไม่มีผลใช้บังคับ
  • ระยะเวลาแจ้งล่วงหน้าอย่างน้อยสี่สัปดาห์ในมาตรา 5 ของพระราชบัญญัติปี 1977 ไม่ได้ใช้บังคับเช่นกัน ระยะเวลาในการแจ้งขึ้นอยู่กับที่ระบุไว้ในข้อตกลง และหากไม่มีการระบุอะไรเลย หมายความว่าเป็นการแจ้ง "ตามสมควร" ซึ่งโดยทั่วไปมักจะตรงกับช่วงเวลาการจ่ายค่าเช่า
  • ไม่มีขั้นตอนตามมาตรา 13 ไม่มีคำชี้แจงข้อกำหนดเป็นลายลักษณ์อักษร ไม่มีเหตุผลตามมาตรา 8 และไม่มีกฎเกี่ยวกับสัตว์เลี้ยง พระราชบัญญัติสิทธิผู้เช่า 2025 ยังคงการยกเว้นสำหรับเจ้าของบ้านที่อาศัยอยู่ (ขอบเขตในการเข้าถึงห้องเช่าคือการบังคับใช้กฎหมายอย่างเข้มงวดมากขึ้นต่อการไล่ออกโดยไม่ชอบด้วยกฎหมายหรือการคุกคาม: โทษปรับทางปกครองใหม่ของสภาสูงสุดถึง 40,000 ปอนด์ และคำสั่งคืนค่าเช่าสูงสุดถึงสองปี) ซึ่งเราได้อธิบายไว้ใน การรับคนเช่าพักอาศัยในปี 2026: สิ่งที่พระราชบัญญัติสิทธิผู้เช่าไม่ได้เปลี่ยนแปลง
  • ไม่มีข้อกำหนดทางกฎหมายที่ต้องคุ้มครองเงินประกันของผู้เช่าในโครงการที่ได้รับการอนุมัติจากภาครัฐ อย่างไรก็ตาม พระราชบัญญัติค่าธรรมเนียมผู้เช่า 2019 มีผลใช้กับใบอนุญาตเข้าพักอาศัยในอังกฤษ ดังนั้นควรเก็บเงินประกันไม่เกินห้าสัปดาห์ของค่าเช่า และไม่เรียกเก็บค่าธรรมเนียมที่พระราชบัญญัติดังกล่าวห้าม

สิ่งที่ผู้เช่าห้องพักเก็บรักษาไว้คือการป้องกันต่อความรุนแรงและการคุกคาม ข้อ 6 ของพระราชบัญญัติกฎหมายอาญา 1977 กำหนดให้การใช้หรือข่มขู่ด้วยความรุนแรงเพื่อเข้าสู่สถานที่ที่มีคนภายในไม่ยินยอมเป็นความผิด และความผิดในการคุกคามตามข้อ 1 ของพระราชบัญญัติคุ้มครองจากการถูกไล่ออก 1977 มีผลบังคับใช้ในขณะที่ใบอนุญาตยังคงดำเนินอยู่ การสิ้นสุดการจัดเรียงผู้เช่าห้องพักอย่างถูกกฎหมายเป็นหัวข้อของคู่มือฉบับอื่น: วิธีการสิ้นสุดสัญญาเช่าห้องพักในปี 2026

สามสถานการณ์ที่คนมักเข้าใจผิด

เจ้าของที่ย้ายออก คุณรับคนมาเช่าห้อง แล้วหกเดือนต่อมาคุณย้ายเข้าอยู่กับคู่ครองและยังคงเก็บค่าเช่า ข้อกำหนดของผู้เช่าที่อาศัยอยู่ในบ้านระบุว่าคุณต้องอาศัยอยู่ในทรัพย์สินนี้เป็นที่อยู่หลักหรือเพียงแห่งเดียว แต่เมื่อคุณไม่ได้ทำเช่นนั้น อันดับความสำคัญนั้นก็หายไป ว่าผู้อยู่อาศัยจะกลายเป็นผู้เช่าที่มีสิทธิ์หรือไม่ขึ้นอยู่กับข้อเท็จจริง และกฎหมายในเรื่องนี้ไม่ได้ง่าย แต่การสมมติที่ปลอดภัยคือ คุณได้กลายเป็นนายหน้าทั่วไปพร้อมกับผู้เช่าทั่วไป และระบบปี 2026 ทั้งหมดใช้บังคับ หากคุณตั้งใจจะย้ายออก ควรจัดการเรื่องนี้ก่อนที่คุณจะไป

ผู้เช่าที่ให้เช่าซ้อนห้อง ถ้าคุณเช่าบ้านและรับคนเข้ามาอยู่ในห้องว่างด้วยความยินยอมเป็นลายลักษณ์อักษรจากเจ้าของบ้าน คุณจะเป็นผู้เช่าที่อาศัยอยู่สำหรับคนนั้น คนนั้นจะเป็นผู้เช่าของคุณ ไม่ใช่ผู้เช่าของเจ้าของบ้าน การรับผู้เช่าโดยไม่ได้รับความยินยอมอาจทำให้ละเมิดข้อตกลงการเช่าของคุณหรือไม่นั้นขึ้นอยู่กับเงื่อนไข และหลายข้อตกลงห้ามไม่ให้ทำอย่างเด็ดขาด ดังนั้นควรขอความยินยอมเป็นลายลักษณ์อักษรก่อน

"ผู้เช่า" ในบ้านที่คุณไม่ได้อยู่อาศัย การเรียกใครสักคนว่าผู้เช่า ให้กฎระเบียบของบ้าน และแบ่งปันห้องครัวกับผู้อยู่อาศัยอื่น ๆ ไม่ทำให้พวกเขาเป็นผู้เช่าหากคุณไม่ได้อยู่ที่นั่น พวกเขาเป็นผู้เช่า อาจเป็นผู้เช่าร่วมหรือผู้เช่าของห้องต่าง ๆ และทรัพย์สินอาจเป็นบ้านที่มีผู้อยู่อาศัยหลายคนซึ่งต้องการใบอนุญาต ใช้สัญญาเช่าและตรวจสอบสถานะ HMO กับหน่วยงานท้องถิ่น

สิ่งที่เอกสารทั้งสองมีร่วมกัน

ไม่ว่าคุณจะเป็นใคร ในอังกฤษคุณต้องตรวจสอบ Right to Rent ของผู้อยู่อาศัยที่มีอายุครบแล้วก่อนที่พวกเขาจะย้ายเข้ามาและเก็บหลักฐานไว้ วงเงินโทษทางแพ่งแตกต่างกัน: สำหรับผู้เช่าห้องพักที่แชร์บ้านของคุณ วงเงินสูงสุดคือ 5,000 ปอนด์ สำหรับการฝ่าฝืนครั้งแรก และ 10,000 ปอนด์ สำหรับการฝ่าฝืนซ้ำภายในสามปี ในขณะที่สำหรับผู้เช่า วงเงินคือ 10,000 ปอนด์ และ 20,000 ปอนด์ ทั้งสองเอกสารควรประกอบด้วยรายการทรัพย์สินในห้องหรือทรัพย์สินและเนื้อหา เพราะข้อพิพาทเรื่องความเสียหายและการทำความสะอาดไม่สนใจว่าฉลากทางกฎหมายคืออะไร และทั้งสองควรอยู่ในรูปแบบลายลักษณ์อักษร ลงชื่อและวันที่ พร้อมสำเนาให้แต่ละฝ่าย

ภาษีแตกต่างกัน ค่าเช่าจากผู้เช่าในบ้านของคุณเองมีสิทธิ์ได้รับการลดหย่อน Rent a Room relief ซึ่งเป็นจำนวน £7,500 ต่อปี และจะได้รับโดยอัตโนมัติหากไม่เกินจำนวนดังกล่าว ค่าเช่าจากผู้เช่าที่อยู่ในทรัพย์สินที่คุณไม่ได้อยู่อาศัยถือเป็นรายได้จากการเช่าทรัพย์สินปกติ เราได้กล่าวถึงการลดหย่อนและเอกสารที่คุณจำเป็นต้องมีใน Rent a Room scheme 2026: การลดหย่อน £7,500 และเอกสารที่ควรเก็บรักษา

ตารางการตัดสินใจอย่างรวดเร็ว

สถานการณ์ของคุณเอกสารทำไม
คุณอาศัยอยู่ที่นั่นและแบ่งปันห้องครัวหรือห้องน้ำกับผู้พักอาศัยสัญญาเช่าสำหรับผู้เช่า (ใบอนุญาตที่ถูกยกเว้น)เจ้าของบ้านที่อาศัยอยู่; ข้อ 3A แห่งพระราชบัญญัติ PEA 1977; อยู่นอกเหนือจากระบบที่อยู่อาศัยที่มั่นคง (Housing Act 1988 Sch 1)
คุณอาศัยอยู่ในตึก แต่ผู้เช่ามีห้องพักที่เป็นอิสระขอคำปรึกษา; โดยทั่วไปจะเป็นสัญญาเช่าไม่มีที่พักอาศัยร่วมกัน ดังนั้นไม่ใช่ใบอนุญาตที่ถูกยกเว้น
คุณไม่ได้อยู่ที่นั่นเลย ผู้เช่าคนหนึ่งสัญญาเช่าระยะเวลารับรองพร้อมคำชี้แจงเงื่อนไขเป็นลายลักษณ์อักษรพระราชบัญญัติที่อยู่อาศัย พ.ศ. 2531 แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติสิทธิของผู้เช่า พ.ศ. 2568
คุณไม่ได้อยู่ที่นั่น มีผู้เช่าหลายคนที่ไม่เกี่ยวข้องกันสัญญาเช่า พร้อมตรวจสอบใบอนุญาต HMOพระราชบัญญัติที่อยู่อาศัย พ.ศ. 2547 ส่วนที่ 2 อาจกำหนดให้ต้องมีใบอนุญาต
คุณเป็นผู้เช่าที่ให้เช่าห้องว่างของคุณด้วยความยินยอมสัญญาเช่าสำหรับผู้พักอาศัยคุณเป็นเจ้าของบ้านที่อยู่อาศัยและให้เช่าแก่ผู้พักอาศัย

ทำไมผู้เช่าพักอาศัยควรเซ็นสัญญา

ไม่มีอะไรในกฎหมายบังคับให้เจ้าของบ้านที่อาศัยอยู่ต้องใช้สัญญาเป็นลายลักษณ์อักษร ซึ่งเป็นเหตุผลว่าทำไมการจัดเตรียมห้องพักถึงจบลงอย่างไม่ดี การที่เกิดปัญหาขึ้นส่วนใหญ่ไม่ได้เป็นเรื่องทางกฎหมาย แต่เป็นเรื่องว่าคู่ครองสามารถมาพักได้สี่คืนต่อสัปดาห์หรือไม่ ใครควรจะซื้อกระดาษชำระ การเช่ารวมค่าความร้อนหรือไม่ และการแจ้งให้ทราบล่วงหน้าเท่าไหร่ถึงจะเหมาะสม สัญญาอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรสั้นๆ จะช่วยแก้ไขทุกอย่างตั้งแต่วันแรก บันทึกเงินมัดจำและรายการทรัพย์สิน และให้ระยะเวลาในการแจ้งให้ทราบล่วงหน้าที่คุณสามารถไว้วางใจได้แทนที่จะเถียงกันว่า "สมเหตุสมผล" หมายความว่าอย่างไรในเวลาสิบเอ็ดโมงเย็น

เอกสารที่คุณจะต้องใช้

หากผู้เช่าจะอยู่ร่วมกับคุณ ใช้ Lodger Agreement (England & Wales): ใบอนุญาตที่ไม่รวมอยู่ในสัญญาเช่า พร้อมกฎบ้าน รายการทรัพย์สินในห้อง และบันทึก Right to Rent เป็นเอกสารแนบท้าย รวมถึงคำอธิบายภาษาอังกฤษเรื่องการลดหย่อนภาษีจากการให้เช่าห้อง พาดเจ้าหนี้และวิธีการสิ้นสุดข้อตกลงตามกฎหมาย หากคุณจะไม่ได้อยู่ที่นั่น คุณจำเป็นต้องใช้ Assured Periodic Tenancy Agreement (England) ซึ่งมีคำชี้แจงเงื่อนไขตามมาตรา 16D หรือ Landlord Pack 2026 ถ้าคุณต้องการเอกสารการค้ำประกันและรายการทรัพย์สินด้วย ทั้งหมดนี้จัดทำโดยทนายความ ส่งมอบทันทีในรูปแบบ Word และ PDF ที่สามารถแก้ไขได้ และขายเป็นต้นฉบับทั่วไป ไม่ใช่คำแนะนำเกี่ยวกับข้อเท็จจริงเฉพาะของคุณ ในกรณีที่สถานการณ์ของคุณอยู่ในพื้นที่สีเทาใดๆ โปรดตรวจสอบกับทนายความ