กฎหมายการติดฉลากการแพ้อาหารของสหราชอาณาจักรมีอะไรบ้าง การตีความกฎหมายของนาตาชาอย่างเต็มรูปแบบ

เมื่อคุณซื้อแซนวิชในซุปเปอร์มาร์เก็ตในอังกฤษหรือเค้กในร้านเบเกอรี่ คุณอาจไม่เคยอ่านรายการส่วนผสมที่หนาแน่นบนบรรจุภัณฑ์เลย แต่สำหรับคนที่แพ้ถั่วลิสง บรรทัดนี้อาจเป็นสถานการณ์ความเป็นความตายได้ นี่คือเหตุผลว่าทำไม "กฎของนาตาชา" จึงดำรงอยู่ - กฎหมายที่ซื้อมาจากชีวิตในวัยเด็ก

กฎของนาตาชาคืออะไร? ชื่อเด็กหญิงอายุ 15 ปี

Natasha Ednan-Laperouse เด็กหญิงชาวอังกฤษ เสียชีวิตด้วยอาการช็อกจากภูมิแพ้บนเครื่องบิน หลังจากรับประทานแซนด์วิชที่มีเมล็ดงาซึ่งไม่ได้ติดฉลากไว้ ครอบครัวของเธอผลักดันให้มีการออกกฎหมาย ซึ่งท้ายที่สุดก็ได้ก่อให้เกิด "กฎระเบียบด้านข้อมูลอาหาร (แก้ไข) (อังกฤษ) ปี 2019" หรือที่รู้จักกันทั่วไปในชื่อ Natasha's Law ซึ่งมีผลบังคับใช้อย่างเป็นทางการในวันที่ 1 ตุลาคม 2021 และยังคงเป็นกฎระเบียบบังคับที่บังคับใช้อยู่ในสหราชอาณาจักรในปัจจุบัน (2026)

ประโยคหลัก: อาหารทั้งหมด "บรรจุในสถานที่และขายโดยตรง" (PPDS) ต้องมีรายการส่วนผสมทั้งหมดบนบรรจุภัณฑ์ และสารก่อภูมิแพ้ตามกฎหมาย 14 รายการจะต้องแสดงไว้อย่างชัดเจนในรายการส่วนผสม

อาหารใดบ้างที่อยู่ภายใต้กฎหมายว่าด้วยการติดฉลากการแพ้อาหาร คำสำคัญPPDS

PPDS (บรรจุล่วงหน้าเพื่อขายตรง) หมายถึงอาหารที่ผลิตในสถานที่เดียวกันและบรรจุหีบห่อก่อนที่ลูกค้าจะสั่ง ตัวอย่างเช่น กล่องสลัด ซูชิ แซนด์วิช เค้กที่คุณเก็บในช่องแช่แข็งที่ร้าน Pret, Greggs หรือร้านกาแฟในพื้นที่ของคุณ ทั้งหมดนี้อยู่ใน PPDS และต้องมีรายการส่วนผสมทั้งหมด

บนฉลากจะต้องมีสามสิ่ง: ชื่อของอาหาร รายการส่วนผสมทั้งหมดโดยเรียงตามน้ำหนักจากมากไปน้อย และสารก่อภูมิแพ้ 14 ชนิดที่เน้นด้วยตัวหนา ตัวพิมพ์ใหญ่ เปลี่ยนสี หรือขีดเส้นใต้ (ตัวหนาคือสิ่งที่พบบ่อยที่สุด) 14 ชนิด ได้แก่ ถั่วลิสง ถั่วเปลือกแข็ง เมล็ดงา ไข่ นม กลูเตน ถั่วเหลือง ปลา สัตว์น้ำที่มีเปลือกแข็ง หอยมอลลัสกา เซเลอรี่ มัสตาร์ด ลูแปง และซัลเฟอร์ไดออกไซด์

จะถูกกฎหมายอย่างไรหากไม่มีป้ายกำกับว่าซื้อกลับบ้าน?

ชาวจีนจำนวนมากที่เปิดร้านอาหารและซื้อกลับบ้านมักสับสน: จำเป็นต้องติดป้ายกำกับอาหารทอดสดใหม่และอาหารทานที่ร้านด้วยหรือไม่? คำตอบคือ ไม่จำเป็นต้องมีฉลาก PPDS แต่ต้องระบุข้อมูลสารก่อภูมิแพ้ ตามข้อกำหนดของ "กฎระเบียบข้อมูลอาหารปี 2014" "อาหารไม่บรรจุหีบห่อ" ประเภทนี้จะต้องให้ลูกค้าถามและทราบได้ตราบใดที่อาหารนั้นมีสารก่อภูมิแพ้ถึง 14 ชนิด

เป็นที่น่าสังเกตว่า FSA (หน่วยงานมาตรฐานอาหาร) ปรับปรุงแนวปฏิบัติที่ดีที่สุด สำหรับอาหารที่ไม่ได้บรรจุหีบห่อในเดือนมีนาคม 2025: ในอดีต การติดป้าย "ถามพนักงาน" บนผนังเป็นสิ่งที่ยอมรับได้ แต่ตอนนี้มีคำแนะนำอย่างเป็นทางการว่าควรให้ข้อมูลสารก่อภูมิแพ้เป็นลายลักษณ์อักษร (เมนู ตารางข้อมูลสารก่อภูมิแพ้ หรือรายการอิเล็กทรอนิกส์) และควบคู่ไปกับการสื่อสารด้วยวาจา การทบทวนแนวทางปฏิบัติครั้งต่อไปมีกำหนดในเดือนกันยายน 2569 ปัจจุบันยังคงเป็น "คำแนะนำ" ไม่ใช่ข้อกำหนด แต่ทิศทางด้านกฎระเบียบมีความชัดเจนอยู่แล้ว

① ลองสอบถาม ก่อนสั่งซื้อ แม้จะไม่ได้เขียนไว้ในเมนู แต่คุณมีสิทธิ์ขอให้ทางร้านให้ข้อมูลสารก่อภูมิแพ้ตามที่กฎหมายกำหนด
2 เห็นชัดเจนว่า "อาจมี (อาจมี)" การติดฉลากข้อควรระวัง (PAL) ประเภทนี้เป็นไปตามความสมัครใจและแสดงถึงความเสี่ยงของการปนเปื้อนข้าม ผู้ที่มีอาการแพ้อย่างรุนแรงไม่ควรละเลย
3 ข้อมูลสารก่อภูมิแพ้ควรมองเห็นได้ก่อนการชำระเงินสำหรับการช็อปปิ้ง/ซื้อกลับบ้านออนไลน์ของ และควรมองเห็นได้อีกครั้งเมื่อจัดส่ง
④ หากคุณมีอาการแพ้เนื่องจากการติดฉลากที่ไม่ถูกต้องหรือขาดหาย คุณสามารถร้องเรียนต่อมาตรฐานการค้าในท้องถิ่นหรืออนามัยสิ่งแวดล้อมได้ รัฐบาลท้องถิ่นมีหน้าที่รับผิดชอบในการบังคับใช้กฎหมาย ร้านค้าที่มีการละเมิดอย่างร้ายแรงจะต้องถูกลงโทษหรือกระทั่งความรับผิดทางอาญา