ILRต้องใช้เวลา 12 เดือนถึงจะสามารถขอสัญชาติได้หรือไม่? มีกลุ่มคนบางกลุ่มที่ไม่จำเป็นต้องรอ

เมื่อการขอสัญชาติถูกส่งไปยัง Home Office ผู้สมัครมีใบอนุญาตพำนักถาวรเพียง 10 เดือนเท่านั้น ตามข้อกำหนดอย่างเคร่งครัดในมาตรา 1(2)(c) ของตารางที่ 1 ของพระราชบัญญัติสัญชาติบริติช ค.ศ. 1981 การขอร้องนี้ไม่ได้รับการยอมรับในวันที่ส่ง แต่เจ้าหน้าที่กลับเริ่มพิจารณาคดีนี้หลังจากผ่านไปหลายเดือน ซึ่งในเวลานั้นเวลาที่ผู้สมัครสามารถหลีกเลี่ยงข้อจำกัดด้านเวลาได้ก็หมดไปแล้วเกิน 12 เดือน

นี่ไม่ใช่เรื่องโชคของบุคคลใดบุคคลหนึ่ง คำแนะนำในการพิจารณาคดีเรื่อง "การถือสัญชาติอังกฤษโดยการพิจารณาอย่างมีความยืดหยุ่น" (ฉบับที่เผยแพร่เมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน 2025) ระบุไว้อย่างชัดเจนว่าเป็นกรณีที่สามารถใช้หลักการพิจารณาได้: ผู้ยื่นคำร้องมีอายุต่ำกว่า 12 เดือนในขณะยื่น แต่มีอายุครบแล้วในขณะพิจารณา จึงสามารถจัดการให้เป็นไปตามเงื่อนไขได้

แต่การใช้ดุลพินิจนี้จะสามารถนำมาใช้กับคุณได้หรือไม่ ขึ้นอยู่กับเส้นทางกฎหมายที่คุณเลือกเดิน ข้อความกฎหมายแบ่งผู้สมัครสัญชาติออกเป็นสองส่วน โดยจุดที่แบ่งคือคำว่า "สิบสองเดือน"

สิบสองเดือนนั้น จริงๆ แล้วเริ่มต้นจากวันไหนกันแน่

ผู้ที่เข้าสู่กระบวนการการเป็นพลเมืองตามแนวทางทั่วไป (มาตรา 6(1) ของ BNA ปี 1981) ตามข้อ 1(2)(c) ของตารางท้ายกฎหมาย ระบุว่า ในช่วงเวลา 12 เดือนก่อนวันยื่นคำขอ ที่ใดที่หนึ่งในช่วงเวลา ใด ๆ ที่เกิดขึ้นในช่วงเวลานั้น ไม่ได้ถูกจำกัดโดย "ระยะเวลาการพำนัก"

ข้อความที่แพร่หลายและมักทำให้คนนับวันผิดพลาดมากที่สุดคือ "เดือน 12 เดือนเริ่มจากวันที่ได้รับหนังสือยืนยันการอนุญาตอยู่ถาวร" แต่จริงๆ แล้วจำนวนไม่ใช่ "การอนุญาตอยู่ถาวร" แต่เป็น "สถานะที่ไม่มีข้อจำกัดเกี่ยวกับระยะเวลาการเข้าประเทศ" ทั้งสองสิ่งนี้มักจะตรงกัน แต่ไม่เสมอไป:

ผู้ที่มีสถานะ EUSS ที่ได้รับการตัดสินอย่างเป็นทางการสามารถนำระยะเวลาที่เคยได้รับการพำนักถาวร (permanent residence) ตามกฎหมายของ EEA มาใช้เพื่อให้ครบ 12 เดือน เพราะช่วงเวลาดังกล่าวก็ไม่มีข้อจำกัดด้านเวลาเช่นกัน แม้ว่าจะไม่มีบัตรใดเลยก็ตาม ในทางกลับกัน สถานะที่ยังไม่ได้รับการตัดสินอย่างเป็นทางการ (pre-settled status) เป็นใบอนุญาตที่มีอายุ จึงไม่สามารถนำมาใช้รวมกันได้แม้แต่วันเดียว ชาวไอริชและผู้ที่มีสิทธิ์พำนัก (right of abode) ไม่ได้อยู่ในประเด็นนี้เลย — พวกเขาไม่เคยมีข้อจำกัดด้านเวลาใดๆ มาก่อน

เกี่ยวกับการพิจารณาคดีที่เริ่มต้น ความเห็นของผมชัดเจน: การรู้ว่ามีอยู่เป็นสิ่งที่ดี แต่การนำมันมาใช้เป็นแผนก็ไม่ดี กฎหมายนี้ถูกเขียนไว้ในแนวทางการพิจารณาคดี ซึ่งหมายความว่าสามารถใช้ได้ แต่ไม่จำเป็นต้องใช้ ค่าธรรมเนียมในการขอรับรองสัญชาติ £1,709 ถูกปฏิเสธโดยไม่คืนเงิน แต่คืนเพียงค่าธรรมเนียมพิธี £130 เท่านั้น การที่จะส่งเอกสารล่วงหน้าสองเดือนเพื่อเสี่ยงกับการพิจารณาคดีนั้น โอกาสที่จะได้รับการอนุมัตินั้นไม่ดีเท่าไหร่นัก

อีกประเภทหนึ่งของข้อยกเว้นที่แท้จริงคือการให้บริการของราชสำนัก ผู้สมัครที่ทำงานให้รัฐบาลสหราชอาณาจักรในต่างประเทศมีเงื่อนไขการพำนักที่แตกต่าง แต่แนวทางการปฏิบัติต้องการให้หน่วยงานของรัฐที่เกี่ยวข้องออกหนังสือรับรองเกี่ยวกับการดำรงตำแหน่งและการประจำการ พร้อมระบุว่า "การให้บริการระยะยาวไม่ถือเป็นเหตุผล"

คู่สมรสของพลเมืองสหราชอาณาจักร: สามารถยื่นคำร้องได้ทันทีเมื่อได้รับ ILR

มาตรา 6(2) บังคับใช้กับส่วนท้ายของตารางหนึ่ง ข้อ 3 โดยมีเงื่อนไขที่กำหนดไว้แยกต่างหาก ได้แก่ ระยะเวลาการพำนักอยู่ในประเทศสามปี การเดินทางออกนอกประเทศไม่เกิน 270 วันภายในสามปี และไม่เกิน 90 วันในช่วง 12 เดือนสุดท้าย สำหรับเรื่องสถานะ ข้อ 3(c) ใช้คำว่า "on the date of the application"

มาตรา 1(2)(c): ในช่วงเวลา 12 เดือน ไม่มีข้อจำกัดด้านเวลาใด ๆ ที่เกิดขึ้น
มาตรา 3(c): ไม่มีข้อจำกัดด้านเวลาในวันที่ยื่นคำขอ
หนึ่งเป็นช่วงเวลา ส่วนอีกหนึ่งเป็นจุดเวลา

สิ่งที่ถูกมองข้ามไปมากที่สุดในตารางนี้คือบรรทัดสุดท้าย ภาคผนวกหนึ่ง วรรคที่ 4 ได้ให้ความยืดหยุ่นบางส่วนแก่ผู้สมัคร 6(2) แต่คำแนะนำในการพิจารณาคดีระบุอย่างชัดเจนว่า ข้อกำหนดที่ว่า "ต้องไม่มีข้อจำกัดด้านเวลาในวันที่ยื่นเอกสาร" เป็นข้อยกเว้นเพียงข้อเดียวที่ไม่สามารถยกเว้นได้ สายสัมพันธ์คู่สมรสหลุดพ้นจากช่วงเวลาการรอคอยปีนั้น แต่ข้อตกลงคือ ณ จุดนี้ แม้จะขาดเพียงวันเดียวก็ไม่สามารถยอมรับได้ — การยื่นเอกสารต้องทำก่อนวันที่อนุมัติสถานะถาวร ไม่เช่นนั้นจะไม่มีผลบังคับใช้

ดังนั้น ความเห็นของผมคือ ผู้ที่ตรงตามข้อ 6(2) ไม่ควรถูกบังคับให้ต้องรออีกหนึ่งปีเพราะ "ยังไม่ครบหนึ่งปีในการเป็นผู้พำนักถาวร" ซึ่งจะทำให้เสียเวลาหนึ่งปีโดยเปล่าประโยชน์ ขณะเดียวกัน ผู้ที่ไม่ตรงตามข้อ 6(2) ก็ไม่ควรถูกบังคับให้ยื่นคำร้องล่วงหน้าเพียงเพราะรู้ว่ามีข้อกำหนดในการพิจารณาเป็นพิเศษ สิ่งที่ควรทำล่วงหน้าจริงๆ มีเพียงอย่างเดียว คือ ยืนยันว่าสถานะของคู่สมรสในวันที่ยื่นคำร้องคือพลเมืองอังกฤษ ไม่ใช่ใบอนุญาตพำนักถาวร — กรณีหลังนี้ไม่สามารถใช้ข้อ 6(2) ได้ สำหรับผู้ที่ยังไม่มั่นใจ ให้จ่ายค่า £5 ที่ justiscript.com เพื่อให้ทนายความในอังกฤษออกหนังสือยืนยันทางการ书面 ซึ่งถูกกว่าการยื่นคำร้องผิดพลาดเพียงครั้งเดียวมาก

ไม่สามารถนับวันที่แน่นอนได้ ใช้แอปพลิเคชัน 永居计算器 เพื่อคำนวณวันครบกำหนดอย่างแม่นยำเป็นวัน

ข้อความเตือนสุดท้ายเกี่ยวกับเวลา: สองเส้นทางต้องดูขีดจำกัดการเดินทางออก 90 วันในช่วง 12 เดือนล่าสุด ซึ่งเส้นนี้จะถอยกลับไปจากวันที่ยื่นเอกสาร วันที่คุณมีสถานะถาวรครบ 12 เดือน อาจไม่ใช่วันที่จำนวนวันที่เดินทางออกของคุณบริสุทธิ์ที่สุด สองเงื่อนไขนี้ต้องตรงกับวันที่ยื่นเอกสารเดียวกันเท่านั้นจึงจะถือว่าถูกต้อง

บทความนี้เป็นเพียงข้อมูลทั่วไป สำหรับปัญหาเฉพาะกรุณาปรึกษานักกฎหมายที่มีใบอนุญาต

[แหล่งข้อมูล] legislation.gov.uk/ukpga/1981/61/schedule/1; gov.uk/government/publications/naturalisation-as-a-british-citizen-by-discretion-nationality-policy-guidance

การจัดการกับเรื่องกฎหมายของสหราชอาณาจักร? JustiScript สามารถช่วยได้