มีผลหรือไม่ที่ออกนอกประเทศเกิน 90 วันในช่วง 12 เดือนที่ผ่านมา?

คำถาม: อยู่ต่างประเทศเกิน 90 วันในช่วง 12 เดือนก่อนการยื่นขอพำนักถาวร จะต้องรออีกหนึ่งปีหรือไม่? คำตอบ: วีซ่าทำงาน, BN(O) ฯลฯ ที่ใช้เส้นทางการพำนักต่อเนื่อง ไม่มีข้อจำกัด "90 วันในปีก่อน" ที่เป็นมาตรฐาน; ว่าต้องเลื่อนกำหนดหรือไม่ ต้องตรวจสอบเส้นทางและช่วงเวลาคุณสมบัติของแต่ละคน

ภายใน 90 วันที่ผ่านมา ไม่เพียงพอที่จะสรุปว่าไม่สามารถยื่นคำร้องได้

ข้อความ "180 วัน" นี้ใช้กับการขอ ILR ใดบ้าง

ข้อบังคับปัจจุบัน "Immigration Rules" ภาคผนวก Continuous Residence (ภาคผนวกการอยู่อาศัยต่อเนื่อง) CR 3.1 ระบุเงื่อนไขทั่วไปว่า ผู้สมัครจะต้องไม่พ้นประเทศเกิน 180 วันในช่วงเวลา 12 เดือนใด ๆ และมีข้อยกเว้นที่ระบุไว้ ควรตรวจสอบก่อนแยกประโยคนี้ว่า "ผู้สมัคร" หมายถึงใคร: ภาคผนวกนี้ใช้ได้เฉพาะกับคำขอที่ระบุไว้ในภาคผนวกนี้และตรงตามเงื่อนไขเส้นทางที่กำหนดให้มีการอยู่อาศัยต่อเนื่องเท่านั้น ไม่ใช่คำขอทั้งหมดที่เรียกว่า "การอยู่อาศัยถาวร"

ตามกฎที่สามารถตรวจสอบได้ในวันที่ 13 ตุลาคม 2026 ด้านล่างนี้เปรียบเทียบเส้นทางการยื่นคำขอสำหรับผู้ใหญ่ทั่วไป; จำนวนวันในตารางระบุถึงการขาดอยู่นอกประเทศ ซึ่งต้องพิจารณาพร้อมกับข้อยกเว้นเสมอ

"ไม่ควรเกิน" ที่นี่หมายถึงสามารถใช้ได้ 180 วันพอดี แต่ฉันไม่แนะนำให้วางแผนการเดินทางครั้งต่อไปไว้ที่ขอบเขตสูงสุด ความเปลี่ยนแปลงในการเดินทางกลับก็อาจส่งผลต่อการคำนวณเช่นกัน ตารางนี้เหมาะสำหรับผู้ที่กำลังจะยื่นขออย่างใกล้ชิด และต้องการตรวจสอบว่าตนเองอยู่ในแถวใด มันไม่ได้แทนที่เงื่อนไขด้านความสัมพันธ์ งาน รายได้ หรือคุณสมบัติอื่น ๆ ของเส้นทางต่าง ๆ

"ทุกช่วงเวลา 12 เดือน" จะข้ามปีใหม่ไป

CR 3.1 "ในช่วงเวลาใดก็ตาม 12 เดือน" ที่เกี่ยวข้องกับการตรวจสอบแบบเคลื่อนที่ อาจมีปัญหาหากเพียงแค่รวมวันที่ขาดงานในแต่ละปีปฏิทิน หรือตรวจสอบเฉพาะปีก่อนหน้าที่ส่งคำขอ ตัวอย่างเชิงคำนวณที่บริสุทธิ์: รวม 120 วันในช่วง 12 เดือนก่อนการยื่นคำขอ แต่ช่วง 12 เดือนที่เก่ากว่านั้นมี 190 วัน; แม้ว่า 120 วันล่าสุดจะไม่เกินข้อจำกัดปกติ แต่ 190 วันที่เก่ากว่านั้นยังคงต้องตรวจสอบว่ามีข้อยกเว้นที่ใช้ได้หรือไม่ สองครั้งของการเดินทางแม้จะอยู่ในปีที่ต่างกัน ก็อาจเข้าอยู่ในช่วงเวลาตรวจสอบเดียวกัน ในการจัดเรียงบันทึก ให้ใส่การเดินทางออก กลับมาและเหตุผลของแต่ละครั้งในตารางเดียวกันตลอดช่วงเวลาคุณสมบัติทั้งหมด เพื่อดูความสัมพันธ์ข้ามกันนี้

ช่วงเวลา 90 วันที่ไม่ได้ถูกเพิ่มแยกต่างหากก่อนการสมัคร; ช่วงเวลาที่เหมาะสมในช่วงระยะเวลาคุณสมบัติทั้งหมด ยังคงต้องผ่านแต่ละช่วงเวลาอย่างเดียว

การพำนักอยู่เป็นเวลาสิบปี ยังต้องตรวจสอบประวัติที่เกี่ยวข้องแยกต่างหาก แนวทางการจัดการช่วงว่างใน CR 3.3 ฉบับปัจจุบันยังคงมีการจัดการช่วงเปลี่ยนผ่านแบบเดิม จึงไม่สามารถใช้แนวทางล่าสุดในตารางด้านบนครอบคลุมทั้งสิบปีได้ หากประวัติการเดินทางข้ามวันที่ 11 เมษายน 2024 ควรตรวจสอบตามแนวทางการพำนักอย่างต่อเนื่องที่ระบุไว้ใน Home Office แบ่งเป็นช่วงๆ; เมื่อการเดินทางแบบเก่าข้ามเส้นแบ่ง ยังต้องตรวจสอบการจัดการข้ามพรมแดน โดยระบุกฎที่ใช้ในตารางเดินทาง ให้ชัดเจน เพื่อป้องกันไม่ให้ช่วงเก่าถูกมองข้าม

90 วันนั้นมาจากไหน? Home Office แบบฟอร์ม AN ระบุว่าเป็นข้อกำหนดทั่วไปเกี่ยวกับการไม่ปรากฏตัวในช่วง 12 เดือนก่อนยื่นขอรับสัญชาติ พร้อมทั้งมีการจัดการตามดุลพินิจอีกด้วย

ชื่อเดียวกันคือคู่สมรส แต่ขอบเขตการใช้งานต่างกัน

การเรียกชื่อ "วีซ่าคู่สมรส" นี้จำเป็นต้องระบุในหนังสือยืนยันการอนุมัติ สำหรับการขออยู่ถาวรของคู่สมรสที่ยื่นตามภาคผนวก FM ซึ่งมีระยะเวลา 5 ปี ไม่มีข้อจำกัดทั่วไปเกี่ยวกับจำนวนวันที่ขาดจากประเทศ 90 หรือ 180 วันต่อปี แต่การพิจารณาจะยังคงดูจากช่วงเวลาที่มีคุณสมบัติตลอดเวลา และว่าทั้งสองฝ่ายมีเจตนาที่จะใช้ชีวิตอยู่ในสหราชอาณาจักรแบบถาวรร่วมกันหรือไม่ ตามคำแนะนำเกี่ยวกับชีวิตครอบครัว Home Office ระบุไว้ว่า หากผู้ยื่นคำขอ คู่สมรส หรือทั้งสองฝ่ายใช้เวลามากกว่าที่ต่างประเทศ ผู้พิจารณาคดีอาจต้องประเมินเจตนาเพิ่มเติม; เหตุผลของการเดินทาง ระยะเวลาที่ออกนอกประเทศ ว่าเดินทางและอาศัยร่วมกันหรือไม่ จะถูกพิจารณา ดังนั้น แม้ไม่มีข้อจำกัดจำนวนวันที่แน่นอน การพำนักอยู่ต่างประเทศเป็นเวลานานก็ยังต้องอธิบายด้วยการจัดการชีวิตจริง ใบประกาศสมรสเพียงอย่างเดียวไม่สามารถตอบคำถามทั้งหมดได้

สามารถเตรียมเอกสารแสดงที่อยู่ร่วมกัน ข้อมูลการงานหรือการศึกษาต่างประเทศ และคำอธิบายเกี่ยวกับวิธีการดำรงชีวิตในครอบครัวระหว่างเดินทางได้; เอกสารควรสอดคล้องกับสถานการณ์จริง

หากเป็นผู้สมัครที่เป็นคู่สมรสของผู้มีทักษะ ยังมีข้อกำหนดอื่นที่ชัดเจนอีกประการหนึ่ง: กฎการย้ายถิ่นฐาน (Immigration Rules) ภาคผนวก Skilled Worker SW 43.1 ระบุว่าต้องปฏิบัติตามเงื่อนไขการพำนักอย่างต่อเนื่องตามภาคผนวก คำว่า "คู่สมรส" ที่ใช้ในชีวิตประจำวัน ไม่ได้หมายความว่าใบอนุญาตสองประเภทสามารถใช้เกณฑ์การขาดงานร่วมกันได้ ในการยืนยันเส้นทาง ควรตรวจสอบจดหมายอนุมัติและประเภทการสมัครของตนเอง ซึ่งจะตรงไปตรงมาและแม่นยำกว่าแค่ดูว่าคู่สมรสมีสถานะใดอยู่แล้ว สำหรับครอบครัวผู้ถือวีซ่าทำงาน ยังต้องแยกแยะระหว่างคู่สมรสกับลูก แนวทาง "ผู้โดยสารที่ได้รับการสนับสนุนจากเส้นทางการทำงาน" ที่ระบุไว้ใน Home Office ชี้ให้เห็นชัดเจนว่า ลูกที่ได้รับการสนับสนุนไม่มีข้อจำกัดจำนวนวันที่ต้องอยู่ในประเทศ แต่เด็กยังคงต้องปฏิบัติตามเงื่อนไขที่เกี่ยวข้องกับสถานะของพ่อแม่ การดูแล และความสามารถในการดำเนินชีวิตอย่างอิสระ คู่สมรสและลูกสามารถใช้เอกสารเดินทางร่วมกันได้ แต่การพิจารณาคุณสมบัติจำเป็นต้องทำทีละคน

คู่สมรสหรือผู้ปกครองที่เดินทางมาเป็นเวลาสิบปีก็ไม่สามารถใช้แนวทางของคู่สมรสห้าปีได้: ภาคผนวกการจัดการชีวิตครอบครัว SETF 4.1 ได้ระบุอย่างชัดเจนถึงข้อกำหนดเกี่ยวกับการอาศัยอยู่ต่อเนื่อง

ข้อบัญญัติอนุญาตให้หักลดได้ แต่ก็ต้องมีเหตุผลที่เหมาะสมด้วย

ข้อยกเว้นใน CR 3.1 ต้องอ่านต่อไปจนถึง CR 3.4 รายละเอียดที่มีประโยชน์หนึ่งอยู่ใน CR 3.4(g): การขาดแคลนที่เกิดจากการทำงาน การศึกษา หรือการสนับสนุนครอบครัวที่ต่างประเทศขณะยื่นขอสิทธิ์พำนักถาวรผ่านเส้นทางครอบครัวเป็นเวลา 10 ปี สามารถไม่นับรวมในข้อจำกัดได้ โดยเงื่อนไขคือครอบครัวยังคงดำเนินชีวิตในสหราชอาณาจักรอย่างต่อเนื่อง และสหราชอาณาจักรยังคงเป็นสถานที่พำนักถาวรตลอดระยะเวลาการเดินทางออกนอกประเทศ ข้อกำหนดนี้ชี้ให้เห็นทิศทางในการจัดเตรียมเอกสาร: นอกจากการอธิบายเหตุผลที่เดินทางออกแล้ว ยังต้องพิสูจน์ว่าชีวิตครอบครัวในสหราชอาณาจักรยังคงดำเนินต่อไป ข้อมูลเกี่ยวกับการจัดการภายนอก บันทึกการใช้ชีวิตร่วมกันของทั้งสองฝ่าย และเอกสารเกี่ยวกับที่พักในสหราชอาณาจักรควรสอดคล้องกัน คำอธิบายเพียงข้อความเดียวว่า "กลับไปดูแลครอบครัว" ไม่เพียงพอที่จะแสดงให้เห็นถึงข้อกำหนดที่ระบุไว้ในข้อกำหนดอย่างครบถ้วน

วีซ่าทำงานทั่วไปไม่สามารถใช้ข้อกำหนดเกี่ยวกับเส้นทางครอบครัวนี้ได้โดยตรง การที่นายจ้างอนุญาตให้เดินทางไม่ได้หมายความว่าจะยกเว้นวันที่ขาดงานอัตโนมัติ

CR 3.4 ยังมีข้อยกเว้นเช่น กรณีเหตุอันควรสงสัยอย่างร้ายแรงและกิจกรรมวิจัยที่กำหนดไว้ แต่แต่ละกรณีมีเงื่อนไขการใช้งานเฉพาะ ในการประเมินควรเขียนแยกให้ชัดเจนเกี่ยวกับจำนวนวันที่ขาดงานทั้งหมด วันที่ขอหักลบ และหลักฐานที่เกี่ยวข้อง พร้อมทั้งส่งเอกสารที่สอดคล้องกับเหตุผล ตัวอย่างเช่น เมื่อมีปัญหาสุขภาพของญาติใกล้ชิดที่รุนแรง ข้อมูลเกี่ยวกับโรคและคำอธิบายช่วงเวลาที่ต้องดูแล จะตอบสนองคำถามในการตรวจสอบได้ดีกว่าเพียงแค่ส่งตั๋วเครื่องบินไป-กลับ วัสดุเกี่ยวกับเส้นทางครอบครัวในช่วงสิบปีที่ผ่านมาสามารถเชื่อมโยงกับสาเหตุได้ใกล้เคียงมากขึ้น เช่น การส่งพนักงานไปทำงานต่างประเทศควรแนบหนังสือรับรองจากนายจ้างและสลิปเงินเดือนในช่วงเวลาที่เกี่ยวข้อง การเรียนต่อต่างประเทศควรแนบใบแสดงความเป็นนักศึกษา สำหรับการสนับสนุนสมาชิกครอบครัว ควรอธิบายว่าทำไมผู้อื่นถึงต้องการความช่วยเหลือ และตนเองได้รับผิดชอบอะไรจริง ๆ แนวทางที่ระบุไว้เกี่ยวกับความต้องการในการสนับสนุนรวมถึงโรคภัย ความชรา และการดูแลเด็ก ดังนั้นควรเตรียมเอกสารตามสาเหตุจริง โดยไม่จำเป็นต้องเขียนว่าการดูแลครอบครัวทั้งหมดเป็นเหตุฉุกเฉินทางการแพทย์เสมอไป

การตัดสินใจของฉันคือ ผู้ที่มีเงื่อนไขอื่น ๆ ครบถ้วนและมีคุณสมบัติทั้งหมด ไม่คุ้มค่าที่จะเลื่อนการยื่นคำขอ ILR เพียงเพื่อให้การขาดงานล่าสุดกลับมาอยู่ในช่วง 90 วัน