Co jest różnicy między stały pobytem a obywatelstwem? Linia wyjazdu przez dwa lata, prawo do głosowania i obywatelstwo dzieci

Różnice między stałymszykiem pobytym a obywatelstwem w codziennym życiu są tak niewielkie, że nie warto poświęcać na to pieniędzy; jedyną rzeczą, za którą warto zapłacić 1709 funtów, jest to, że po uzyskaniu obywatelstwa ten status nie przestanie obowiązywać, jeśli opuszczysz Wielką Brytanię.

To moja ocena. Poniżej rozłożę to zgodnie z przepisami. Wielka Brytania wpisała "kto może pozostać w tym kraju" w art. 1 ustawy o imigracji z 1971 roku (Immigration Act 1971), na mniej niż dwóch stronach, a cała różnica między prawem do stałego zamieszkania a obywatelstwem brytyjskim została zawarta w tych kilku zdaniach.

"Swobodne wchodzenie i wyjście, bez przeszkód" to zdanie, które prawo daje jednej osobie

„Wszyscy, którzy w tym Aktach wyrazili prawo do zamieszkania w Wielkiej Brytanii, mają prawo swobodnie mieszkać w, oraz wchodzić i opuszczać Wielką Brytanię bez przeszkód, z wyjątkiem tych, które mogą być wymagane zgodnie z tym Actem w celu ustalenia ich prawa…” (Ustawa o imigracji 1971 r., art. 1(1), oryginał wygląda tak)

Pierwszy fragment "free to live in" - ten ILR jest całkowicie dostępny. W dokumentie GOV.UK "Indefinite leave to remain in the UK: your rights and status" wszystko jest bardzo jasne: posiadanie ILR pozwala na nieograniczone przebywanie, pracę i naukę, a przy odpowiednich warunkach można złożyć wniosek o pomoc społeczną (taką samą procedurę oceny jak w przypadku habitualnego zamieszkania). Podczas sprawdzania prawa do pracy przez pracodawcę, wynik dla ILR i Brytyjczyka jest taki sam: bezwarunkowy i bez daty wygaśnięcia. W wyniku czego wynik dla wynajmu mieszkania, otwarcia konta bankowego, uczestnictwa w szkole publicznej oraz rejestracji u lekarza jest taki sam. Osoba, która wpisuje „może pracować, uczyć się, korzystać z NHS” jako powód do uzyskania obywatelstwa, płaci za to ponownie za rzeczy, które już ma.

Drugi werset: "przychodzić i odchodzić do i z Zjednoczonego Królestwa bez przeszkód", dziedzina zaczyna się tutaj.

Podmiotem tego zdania są osoby posiadające prawo do zamieszkania, a prawo do zamieszkania zgodnie z art. 2(1)(a) przysługuje jedynie obywatelom brytyjskim; innym osobom stosuje się art. 3(1), który wymaga pozwolenia (leave) na wjazd i przebywanie. ILR należy do tych kategorii leave, które mają najdłuższy termin ważności, jednak nadal jest to pozwolenie, które może stracić moc: jeśli przez dwa kolejne lata nie przebywa się w Wielkiej Brytanii, status osiedlenia automatycznie wygasa (status osiedleniowy UE wymaga pięciu lat). Na tej samej stronie GOV.UK znajduje się również zdanie, które często pomija się, mówiące, że jeśli osoba zostaje deportowana, jej status osiedleniowy staje się nieważny. Brytyjscy obywatele nie mają odpowiednich przepisów, więc po dwudziestu latach opuszczenia kraju mogą wrócić bez problemów.

Trzeci zdanie z wyjątkiem odnoszące się do rzeczywistości: nawet obywatele mogą zostać poproszeni o potwierdzenie swojej tożsamości. Zatwierdzenie naturalizacji nie oznacza automatycznego uzyskania paszportu, paszport musi być zgłoszony oddzielnie i opłacony oddzielnie, w dniu przysięgi nie było jeszcze gotowego dokumentu podróży.

Różnice między stały przepływ i brytyjskim obywatelstwem, rozłożone na cztery linie

Głosowanie to najłatwiejszy wiersz do błędów. Osoby posiadające status BN(O) nie muszą czekać na naturalizację, by mieć prawo do głosowania: osoba określona w art. 37 Ustawy o obywatelstwie brytyjskim z 1981 r. jako Commonwealth citizen, która ma pozwolenie na przebywanie (wizy BN(O) lub ILR), uznawana jest za kandydata zgodnego z definicją Komisji Wyborczej, może się zarejestrować jako wyborca, głosować w wyborach do Izby Gmin oraz w wyborach lokalnych. Obywatele krajów Commonwealth takich jak Malezja, Singapur, Indie mają takie same uprawnienia jak obywatele Irlandii. Osoby posiadające paszport chiński ILR nie mogą głosować w żadnych wyborach – odpowiedź dla różnych czytelników różni się, nie należy powtarzać wniosków innych osób.

Dziecko urodzone za granicą to najbardziej kosztowny wiersz w tej tabeli, jeśli chodzi o późniejsze naprawcze koszty. Brytyjskie obywatelstwo uzyskane przez naturalizację należy do kategorii "inaczej niż z tytułu spadkowego" (inaczej niż na podstawie pochodzenia). Zgodnie z art. 2(1)(a), tacy rodzice, którzy urodzili dziecko poza granicami WielkoBritanii, mają prawo do obywatelstwa brytyjskiego od dnia urodzenia dziecka; jedynie rodzice posiadający ILR nie mogą uzyskać żadnych praw dla dziecka urodzonego za granicą – dziecko może tylko złożyć wniosek o wizę rodziną razem z rodzicami lub czekać aż rodzina będzie mieszkała w Wielko-Brytanii przez określony czas i potem skorzystać z art. 3(5) do rejestracji. Rodzinom planującym urodzenie dziecka za granicą jest znacznie tańsze ustalenie czasu uzyskania obywatelstwa przed urodzeniem dziecka, niż później je naprawiać.

Jeszcze jedna sprawa, która musi być uwzględniona razem: obecny chiński prawo o poddaniectwie nie uznaje podwójnego poddaniectwa, a złożenie woli do uzyskania obywatelstwa zagranicznego powoduje automatyczne utratę chińskiego poddaniectwa; posiadanie ILR nie wpływa na oryginalne poddaniectwo. Linia wygaśnięcia trwająca dwa lata obliczana jest na podstawie "ciągłego opuszczenia", a nie liczby dni w sumie, co jest dwiema różnymi metodami liczenia dni potrzebnych do uzyskania obywatelstwa, więc nie należy ich łączyć w jednej tabeli (narzędzia typu 永居计算器 mogą oddzielnie przetwarzać obie liczby dni).

Czy po uzyskaniu obywatelstwa wszystko jest już na zawsze rozwiązane?

Nie całkowicie. Art. 40 ustawy z 1981 r. o obywatelstwie zachowuje prawo do odmowy obywatelstwa: art. 40(3) dotyczy przypadków, gdy obywatelstwo zostało uzyskane przez oszustwo, fałszywe stwierdzenie lub ukrycie istotnych faktów; kryterium oceny w przewodniku dla Ministerstwa Wewnętrznych to "czy te fakty, gdyby były znane, zmieniłyby decyzję o zatwierdzeniu"; art. 40(2) stosuje się w wyjątkowo rzadkich przypadkach poważnych naruszeń i nie może prowadzić do bezobywatelstwa. Liczba takich spraw jest bardzo mała, więc normalni kandydaci nie muszą się tym martwić.

Ale jedna konsekwencja wymaga jasnego wyjaśnienia: po wejściu w życie decyzji o odstraczeniu, osoba nie wraca automatycznie do statusu stałego zamieszkania. W chwili naturalizacji oryginalna zgodę zastąpiło obywatelstwo, a po odstraczeniu osoba ponownie trafia pod kontrolę imigracyjną bez żadnego "leave". Dlatego prawidłowe zgłoszenie skaz, podatków i liczby dni spędzionych poza krajem na formularzu naturalizacyjnym to zupełnie inny poziom odpowiedzialności niż przy aplikacji o stałe zamieszkanie. Konsekwencją problemów z dokumentami dotyczącymi stałe zamieszkanie jest odrzucenie w tym samym przypadku, natomiast konsekwencją problemów z ogłoszeniem przy naturalizacji może być późniejsze wykrycie, które może się pojawić po wielu latach.

Dwie sprawy dotyczące czasu należy śledzić samodzielnie: dwuletni wygaśnięcie ILR nastąpi automatycznie, bez wysyłania powiadomienia, a oznaczenie "settled" na koncie UKVI nie ulegnie żadnej zmianie; proces naturalizacji od momentu złożenia do przysięgi zwykle trwa miesiącami, a po otrzymaniu zaproszenia istnieje termin trzech miesięcy na wykonanie ceremonii. W ciągu najbliższych dwóch lub trzech lat, jeśli planujesz długotrwałe wyjazdy z Wielkiej Brytanii, porównaj te dwie linie czasowe i zdecyduj, co zrobić najpierw.

Ten tekst ma charakter informacyjny, w przypadku konkretnych pytań należy skonsultować się z uprawnionym adwokatem.

[Źródło danych] legislation.gov.uk/ukpga/1971/77/section/1｜gov.uk/guidance/indefinite-leave-to-remain-in-the-uk-your-rights-and-status｜electoralcommission.org.uk Strona kwalifikacji wyborczej

Zajmujesz się sprawą prawną w Wielkiej Brytanii? JustiScript może pomóc