Ποια είναι η διαφορά μεταξύ της πολιτογραφίας και της φορολογίας; Γραμμή αποχώρησης για δύο χρόνια, δικαίωμα ψήφου και ιθαγένεια παιδιού

Η διαφορά μεταξύ της πολιτοκρατίας και της φυλής στην καθημερινή ζωή είναι τόσο μικρή που δεν αξίζει να ξοδέψεις ένα χρηματικό ποσό για να την αγοράσεις· το μόνο που αξίζει να πληρώσεις τα £1.709 είναι ότι αυτή η ταυτότητα δεν θα χάσει την ισχύ της αν αποχωρήσεις από τη Βρετανία.

Αυτή είναι η δική μου απόφαση. Παρακάτω το χωρίζω σύμφωνα με το νομοσχέδιο. Το Ηνωμένο Βασίλειο έγραψε «ποιος μπορεί να μείνει στη χώρα αυτή» στο άρθρο 1 του Νόμου για την Μετανάστευση του 1971 (Immigration Act 1971), λιγότερο από δύο σελίδες, και όλες οι διαφορές μεταξύ της πολιτικής καταβολής και της βρετανικής υπηκοότητας είναι συμπιεσμένες σε αυτές τις λέξεις.

Η φράση «ελεύθερη είσοδος και έξοδος, χωρίς εμπόδια» δίνει το δικαίωμα μόνο σε μία άτομο

"Όλοι όσοι είναι στο παρόν Νόμο έχουν το δικαίωμα κατοικίας στο Ηνωμένο Βασίλειο, θα πρέπει να είναι ελεύθεροι να ζουν στο Ηνωμένο Βασίλειο και να μπαίνουν και να φεύγουν από το Ηνωμένο Βασίλειο χωρίς εμπόδιο, εκτός εκείνων που μπορεί να απαιτηθούν σύμφωνα με και σύμφωνα με τον παρόντα νόμο για να επιτραπεί η αναγνώριση του δικαιώματός τους..." (Νόμος Μετανάστευσης 1971, παρ. 1(1), η αρχική έκδοση είναι έτσι)

Πρώτο κεφάλαιο "free to live in", αυτό το ILR είναι πλήρως διαθέσιμο. Το έγγραφο GOV.UK, "Indefinite leave to remain in the UK: your rights and status" γράφεται πολύ σαφώς: με το ILR μπορείτε να ζείτε, να εργαστείτε και να μελετήσετε άπειρα, και αν πληρούνται τα κριτήρια, μπορείτε να υποβάλετε αίτηση για πληρωμές (με την προσέγγιση του habitual residence test). Κατά την εξέταση του δικαιώματος εργασίας, το ILR και το βρετανικό ιθαγενές έχουν την ίδια απόφαση: χωρίς περιορισμούς και χωρίς λήξη. Για ενοίκιο, λογαριασμό, δημόσια σχολεία και εγγραφή στο GP, ισχύει το ίδιο σύνολο αποτελεσμάτων. Αυτοί που γράφουν "μπορεί να εργαστεί, να μελετήσει, να δει το NHS" ως λόγο για την πολιτογραφία, πληρώνουν ξανά για κάτι που ήδη έχουν.

Δεύτερο παράγραφος "προχωρήστε και πηγαίνετε μέσα και έξω από το Ηνωμένο Βασίλειο χωρίς εμπόδια", η περιοχή αρχίζει εδώ.

Ο υποκείμενος αυτής της πρότασης είναι άτομο που διαθέτει το δικαίωμα κατοικίας, και το δικαίωμα αυτό σύμφωνα με το άρθρο 2(1)(a) παρέχεται μόνο στους πολίτες του Ηνωμένου Βασιλείου· για τα υπόλοιπα άτομα εφαρμόζεται το άρθρο 3(1), το οποίο απαιτεί έγγραφο άδειας για να εισέλθουν και να παραμείνουν. Το ILR ανήκει στην κατηγορία με τη μεγαλύτερη διάρκεια άδειας, αλλά η φύση του είναι ακόμα άδεια, η οποία μπορεί να καταστεί άκυρη: αν δεν βρίσκεται στο Ηνωμένο Βασίλειο για δύο συνεχόμενα χρόνια, το δικαίωμα κατοικίας αυτόματα καταργείται (το ΕΥΣΣ settled status είναι πέντε χρόνια). Στην ίδια σελίδα GOV.UK υπάρχει μια άλλη πρόταση που συχνά παραλείπεται, ότι αν απελαύσεις από το Ηνωμένο Βασίλειο, η άδεια κατοικίας που έχεις χάνει την ισχύ της. Οι πολίτες του Ηνωμένου Βασιλείου δεν έχουν τέτοιο άρθρο, οπότε αν φύγουν για 20 χρόνια, μπορούν να επιστρέψουν και να εισέλθουν.

Ο υποθετικός όρος στην τρίτη παράγραφο έχει πραγματική σημασία: Ακόμα και οι πολίτες μπορεί να ζητηθούν να αποδείξουν την ταυτότητά τους. Η έγκριση της φυλής δεν σημαίνει αυτόματα την απόκτηση ενός διαβατηρίου, το οποίο πρέπει να ζητηθεί ξεχωριστά και να πληρωθεί ξεχωριστά, και την ημέρα της ιδιότητας δεν υπήρχε ένα ταξιδιωτικό έγγραφο που μπορούσε να χρησιμοποιηθεί αμέσως.

Η διαφορά μεταξύ της πολιτοκρατίας και του Βρετανού πολίτη, ανοίγει μόνο τέσσερα γραμμές

Αυτή η γραμμή είναι η πιο εύκολη να λεφτεί λάθος. Αυτό που χρειάζεται να ξέρει κάποιος με ταυτότητα δεν χρειάζεται να περιμένει την αποκτήση ταυτότητας για να ψηφίσει: , σύμφωνα με τον ορισμό της 37ης παραγράφου του Νόμου για την Βρετανική Υπηκοότητα του 1981, θεωρείται πολίτης της Κοινοπολιτείας, και αρκεί να έχει άδεια (BN(O) βίζα ή ILR) στο Ηνωμένο Βασίλειο, για να θεωρηθεί πολίτης της Κοινοπολιτείας που ικανοποιεί τα κριτήρια της Επιτροπής Ψηφοφορίας, και να εγγραφεί ψηφοφόρος, να ψηφίσει στις βουλευτικές εκλογές και στις τοπικές εκλογές. Οι πολίτες της Μαλαισίας, της Σιγκαπούρης, της Ινδίας κλπ. θεωρούνται στο ίδιο επίπεδο με τους πολίτες της Ιρλανδίας. Ωστόσο, οι ιδιοκτήτες ταυτότητας Κίνας ILR δεν μπορούν να ψηφίσουν σε καμία εκλογή – η απάντηση σε αυτή τη στήλη είναι διαφορετική για διαφορετικούς αναγνώστες, οπότε μην αντιγράφετε απλώς τα συμπεράσματα των άλλων.

Ο πιο ακριβός στήλη για την επιδιόρθωση μετά το γεγονός είναι το παιδί που γεννήθηκε στο ξένο. Η Βρετανική υπηκοότητα που αποκτήθηκε με φυλετική αποκατάσταση ανήκει στην κατηγορία "otherwise than by descent" (όχι με βάση τη γενεαλογία). Σύμφωνα με το άρθρο 2(1)(a), τα παιδιά που γεννήθηκαν στο ξένο από γονείς που αποκτούν την υπηκοότητα με φυλετική αποκατάσταση είναι πολίτες του Ηνωμένου Βασιλείου από την ημέρα της γεννήσεώς τους. Αν οι γονείς δεν έχουν την υπηκοότητα του Ηνωμένου Βασιλείου, τότε το παιδί που γεννήθηκε στο ξένο δεν μπορεί να αποκτήσει τίποτα, μπορεί μόνο να ζητήσει θέση στην οικογένεια για να εισέλθει στο Ηνωμένο Βασίλειο ή να περιμένει μέχρι να πληρούνται τα κριτήρια για την καταγραφή στο άρθρο 3(5). Για τις οικογένειες που έχουν σχέδιο για γέννηση στο ξένο, είναι πολύ πιο οικονομικό να τοποθετήσουν την ημερομηνία απόκτησης της υπηκοότητας πριν τη γέννηση, από ότι να το κάνουν μετά το γεγονός.

Υπάρχει ένα ακόμα πράγμα που πρέπει να υπολογιστεί μαζί: Το τρέχον Νόμο της Κίνας για την υπηκοότητα δεν αναγνωρίζει τη διπλή υπηκοότητα, η εθελοντική προσφυγή σε ξένη υπηκοότητα οδηγεί στην αυτόματη χάλυβα της κινεζικής υπηκοότητας· η κατοχή του ILR δεν επηρεάζει την προηγούμενη υπηκοότητα. Η διαγραφή των δύο ετών υπολογίζεται βάσει "συνεχόμενης απουσίας" και όχι των συνολικών ημερών, είναι δύο διαφορετικά σύστημα ημερών κατοικίας για την απόκτηση υπηκοότητας, δεν πρέπει να τα συγχέουμε σε ένα πίνακα (τέτοια εργαλεία όπως το 永居计算器 μπορούν να τρέξουν τις δύο ποσότητες ημερών ξεχωριστά).

Έτσι πληρώνεις και τελειώνεις για πάντα;

Δεν είναι πλήρες. Το άρθρο 40 του Νόμου της Βριτανίας για την ιθαγένεια του 1981 διατηρεί το δικαίωμα αποχώρησης της ιθαγένειας: το άρθρο 40(3) αφορά την ιθαγένεια που αποκτήθηκε με πλαστή συμπεριφορά, ψευδείς δηλώσεις ή απάτη σημαντικών γεγονότων, και η κριτική προσέγγιση του Υπουργείου Εσωτερικών είναι "αν αυτά τα γεγονότα θα έκαναν την έγκριση να αλλάξει αν είχαν γνωστοποιηθεί τότε"; το άρθρο 40(2) χρησιμοποιείται για εξαιρετικά σπάνιες περιπτώσεις και δεν πρέπει να οδηγεί σε αποστέρηση της ιθαγένειας. Ο αριθμός αυτών των περιπτώσεων είναι πολύ μικρός, και οι φορολογούμενοι που κάνουν κανονικές αιτήσεις δεν πρέπει να ανησυχούν γι' αυτό.

Ωστόσο, υπάρχει μια συνέπεια που θα πρέπει να είναι σαφής: Μετά την έγκριση της απόφασης για απαγόρευση, το άτομο δεν επιστρέφει αυτόματα στην κατάσταση του πολίτη. Τη στιγμή της φυσιολογικής απόκτησης της υπηκοότητας, το προηγούμενο άδεια είχε αντικατασταθεί από την υπηκοότητα, και μετά την απαγόρευση, επιστρέφει στην επιτήρηση των μεταναστών, χωρίς να έχει οποιαδήποτε άδεια. Επομένως, η ακριβής δήλωση στο φόρουμ αιτήσεων για ποινές, φόρους και ημέρες αποχώρησης δεν είναι στο ίδιο επίπεδο με την αίτηση για κατοικία. Η συνέπεια της προβληματικής υποβολής των εγγράφων για κατοικία είναι η απόρριψη της συγκεκριμένης αίτησης, ενώ η συνέπεια της προβληματικής υποβολής της αίτησης για υπηκοότητα μπορεί να ακολουθήσει πολλά χρόνια μετά.

Υπάρχουν δύο πράγματα που πρέπει να παρακολουθήσετε μόνοι σας: το διετές λήξιμο του ILR πραγματοποιείται αυτόματα, χωρίς ειδοποίηση, και το χαρακτηριστικό "settled" στο λογαριασμό του UKVI δεν θα αλλάξει καθόλου· η φορολογική αποκατάσταση από την υποβολή μέχρι την ορκωσία συνήθως μετριέται κατά μήνα, και μετά την πρόσκληση υπάρχει περίοδος τριών μηνών για την ολοκλήρωση της τελετής. Εάν έχετε σχεδιασμό για μακροχρόνια απουσία από το Ηνωμένο Βασίλειο τα επόμενα δύο ή τρία χρόνια, συγκρίνετε τις δύο χρονικές γραμμές και αποφασίστε πρώτα ποιο βήμα θα κάνετε.

Αυτό το κείμενο είναι για πληροφοριακό σκοπό, για συγκεκριμένα θέματα προστατευθείτε από δικηγόρο.

[Πηγή δεδομένων] legislation.gov.uk/ukpga/1971/77/section/1｜gov.uk/guidance/indefinite-leave-to-remain-in-the-uk-your-rights-and-status｜electoralcommission.org.uk Σελίδα εγκυρότητας ψηφοφόρων

Αντιμετωπίζετε ένα νομικό ζήτημα του Ηνωμένου Βασιλείου; JustiScript μπορεί να βοηθήσει