Moet je 12 maanden wachten voordat je burgerschap kunt verkrijgen? Er zijn mensen die dat niet hoeven te doen.

Toen de aanslag voor naturalisatie werd ingediend bij Home Office, had de aanvrager slechts tien maanden een permanente verblijfsvergunning. Volgens de letterlijke eisen van artikel 1(2)(c) van bijlage 1 van de British Nationality Act 1981 was deze aanvraag ongeoorloofd op de dag van inlevering. Maar toen het dossier daadwerkelijk werd bekeken, was het al enkele maanden later, toen de periode waarin de aanvrager vrij was van de tijdslimiet al meer dan twaalf maanden was verstreken.

Dit is geen geluk van iemand. Home Office 'Naturalisation as a British citizen by discretion' richtlijnen voor het behandelen van zaken (11 november 2025) vermeldt dit als een situatie waarin het bevoegdheid kan worden uitgeoefend: minder dan twaalf maanden bij indiening, maar volledig bij de behandeling, kan als voldaan worden beschouwd.

Maar of deze bevoegdheid voor jou kan worden toegepast, hangt af van welke rechtsweg je kiest. De wet snijdt de naturalisatieaanvragers in tweeën, en de snijplaats is precies op de vier woorden "twijf maanden".

Die twaalf maanden, waarvan begint het precies?

Mensen die de gewone naturalisatieroute volgen (artikel 6(1) van BNA 1981), moeten voldoen aan het voorschrift van paragraaf 1(2)(c) van bijlage I: op elk moment binnen de twaalf maanden voor de aanvraagdatum , mag geen beperking van de "verblijfsduur" van toepassing zijn.

De meest voorkomende en ook makkelijk te verkeerd berekenen uitspraak is: "twaalf maanden beginnen op de dag van het verblijfsvergunning." Het aantal maanden telt niet het actie van het verkrijgen van de permanente verblijfsvergunning, maar de staat van "niet langer onderworpen aan een verblijfsduur". Deze twee gebeurtenissen vallen vaak samen, maar zijn niet altijd gelijk.

Mensen met een EUSS-gezette status kunnen hun voorgaande automatisch verkregen permanente verblijfsrecht (permanent residence) onder de EEA-regel opzoeken om die twaalf maanden aan te vullen, want dat tijdsbestek was eveneens onbeperkt, zelfs als ze nooit een kaart hadden; aan de andere kant is pre-settled status een tijdelijke toestemming die niet kan worden gebruikt om het tijdsbestek aan te vullen. Ierse burgers en personen met een right of abode vallen helemaal niet onder dit probleem - zij zijn nooit onder beperkingen gesteld.

Wat betreft die eerste discretie, heb ik duidelijke meningen: het is goed om te weten dat het bestaat, maar het als plan gebruiken is slecht. Het staat vermeld in de rechtsgevolgrichtlijnen en is iets dat kan worden uitgeoefend, maar niet verplicht; de ontkenningskosten van het naturalisatieverzoek van £1.709 worden niet teruggestort, alleen de ceremonie- kosten van £130. Het risico om twee maanden eerder in te dienen voor een discretie is niet gunstig.

Een andere echte uitzondering is de Crown service. Voor aanvragers die dienen bij de Britse overheid buiten het land, worden de wooncondities anders behandeld, maar de richtlijnen vereisen een attest van het betrokken ministerie dat aangeeft dat de langdurige dienst op zich geen reden vormt.

Partner van een Brits staatsburger: ILR kan direct worden ingediend op de dag dat het beschikbaar is

Artikel 6(2) (de partner of geregistreerde partner van een Britse burger) is van toepassing op paragraaf 3 van bijlage 1, met een eigen set voorwaarden: een verblijfstermijn van drie jaar, uitreizen niet meer dan 270 dagen binnen drie jaar en niet meer dan 90 dagen in de laatste twaalf maanden. Met betrekking tot het identiteitsbewijs is de formulering van paragraaf 3(c) op de datum van de aanvraag.

Artikel 1(2)(c): Op elk moment binnen twaalf maanden is er geen tijdsbeperking.
Artikel 3(c): Er is geen tijdsbeperking op de dag van de aanvraag.
Een is een interval, het andere is een moment.

De laatste regel van deze tabel wordt het meest genegeerd. Hoofdstuk 4 van bijlage I geeft inderdaad enige ruimte voor bepaalde aanvragers onder 6(2), maar de richtlijnen voor het behandelen van gevallen stellen duidelijk dat de uitzondering "dat de aanvraag op de dag van indienstanning vrij moet zijn van tijdsbeperkingen" niet onder de uitzonderingen valt. De partnertraject heeft de wachttijd van een jaar vermeden, maar de prijs daarvoor is dat het niet mag ontbreken met één dag op dat moment – als de aanvraag wordt ingediend voorafgaand aan de datum van toekenning van de permanente verblijfsvergunning, is het ongeldig.

Dus mijn oordeel is dat personen die voldoen aan 6(2) niet moeten wachten een jaar extra vanwege het feit dat hun permanente verblijfsbewijs nog geen jaar oud is, want dat jaar is verspild; personen die niet voldoen aan 6(2) mogen ook niet vroeger indienen vanwege het wetgevingsoptie. Het enige wat echt vroeger moet gebeuren, is controleren of de partner op het moment van indienen een Britse burger is, en niet een persoon met permanente verblijfsrecht - het laatste is niet toepasselijk voor 6(2). Wie hier onzeker over is, kan bij justiscript.com £5 betalen om een erkend Engels advocaat schriftelijk te laten bevestigen, wat veel goedkoper is dan één keer fout in te dienen.

De datum is niet te berekenen, gebruik de 永居计算器-app om de einddatum tot op de dag nauwkeurig te berekenen.

Laatste herinnering over de tijd: Beide paden moeten de 90-dagen uitreislimiet van de laatste twaalf maanden tonen, en deze lijn loopt terug vanaf de indieningsdatum. De dag waarop je permanent verblijft volledig is geweest, hoeft niet per se de dag te zijn met de meest zuivere uitreistijd. Beide voorwaarden moeten tegelijk op dezelfde indieningsdag vallen.

Dit document is alleen ter informatie, voor specifieke vragen raadpleeg aub een geautoriseerde advocaat.

[bronnen] legislation.gov.uk/ukpga/1981/61/schedule/1; gov.uk/government/publications/naturalisation-as-a-british-citizen-by-discretion-nationality-policy-guidance

Omgaan met een Britse juridische kwestie? JustiScript kan helpen