Moet je een permanent verblijf of naturalisatie kiezen bij terugkeer naar het land? 450 dagen en 2 jaar uitreislimiet

450 dagen.

Dit is het totale maximum aantal dagen dat mag worden gemist binnen de vijf jaar voor naturalisatie, wat neerkomt op 90 dagen per jaar. Daarnaast is er een tweede voorwaarde: tijdens de laatste 12 maanden voor het indienen van de aanvraag mag er maximaal 90 dagen gemist worden. Tijdens de fase van permanente verblijfsrecht (ILR) geldt de regel dat in elk oplopende periode van 12 maanden niet meer dan 180 dagen mag worden gemist. Voor dezelfde persoon, hetzelfde jaarlijks terugkeren naar het land drie maanden, is dit veilig onder de regels voor permanent verblijfsrecht, maar net aan de grens bij naturalisatie.

Dus de vraag "Moeten mensen die vaak naar huis gaan hun permanent verblijf opgeven, of moeten ze zich blijvend laten inburgeren?" kan niet worden beantwoord op basis van gevoel. De twee wegen omgaan met de vrijheid om het land te verlaten op twee volledig verschillende manieren: een systeem dat van tevoren met je status omgaat, en een ander systeem dat daarna met je status omgaat.

Permanente verblijfsvergunning en naturalisatie, het aantal vertreedsdagen werkt met twee verschillende algoritmes

De regel die het meest wordt genegeerd, is de derde rij. Mensen vergelijken deze twee wegen vaak alleen op basis van het aantal dagen, maar voor een aanvrager die in China zaken doet en zijn gezin en huis in het Verenigd Koninkrijk laat, is het vaak niet de 450 dagen die hem tegenhouden, maar de eis van "toekomstige intentie" in paragraaf 1(1)(d) van bijlage 1 van de British Nationality Act 1981: na het verkrijgen van het nationaliteitscertificaat moet zijn woonplaats, of in het geval van meerdere woonplaatsen, zijn hoofdwoonplaats zich in het Verenigd Koninkrijk bevinden. De richtlijnen voor het naturalisatieproces Home Office stellen dit heel duidelijk - als de hoofdwoonplaats van de aanvrager op dat moment buiten het Verenigd Koninkrijk ligt, wordt de aanvraag direct afgewezen, zonder ruimte voor beoordeling. Er is nog wel ruimte voor onderhandeling als het aantal dagen iets te hoog is, maar waar de hoofdwoonplaats zich bevindt, is er geen ruimte voor beoordeling.

Maar er is een uitzondering: de toepassing van het toekomstige intentievereiste geldt niet voor de partner van een Britse burger die via pad 6(2) aankomt. Bij de lijst in artikel 3 van bijlage 1 van de regels worden de vereisten die de 6(2)-aanvrager moet voldoen, opgesomd, en wordt hierbij geen melding gemaakt van 1(1)(d). Bij het ontwerpen van de regels werd rekening gehouden met het feit dat koppels mogelijk langdurig op reis kunnen zijn vanwege werk. Dus voor hetzelfde koppel, dezelfde lange periode in China, is het voor de partner die het pad van 3 jaar/270 dagen volgt, makkelijker om de woonplaatsvraag te doorlopen dan voor de hoofdverzoeker die het pad van 5 jaar/450 dagen volgt.

Het overschrijden van de termijn betekent niet automatisch dat het wordt afgewezen. Het huidige richtlijngebruik is: binnen 30 dagen boven de limiet (dat wil zeggen 480 dagen binnen vijf jaar, 120 dagen in het laatste jaar), moet meestal worden gevoegd tot het bevoegdheid; als het verder over de grens gaat, moet de aanvrager bewijs leveren dat zijn woonplaats, werk, gezin en financiën in Groot-Brittannië zijn gevestigd.

De taal- en examenfase is op deze twee wegen verbonden: het resultaat van de ILR-afsluitende toets Life in the UK kan meestal direct worden gebruikt voor naturalisatie, en het Engelsniveau is ook B1, dus er hoeft geen herexamen te worden gedaan.

De kost van het verkrijgen van een identiteit en daarna een jaar naar huis teruggaan om te rusten, is hoe groot?

Het is een veel gebruikte zin in de gemeenschap: "Haal eerst de permanente verblijfsvergunning op, en als je later burgerschap wilt, hoeft je maar een jaar terug te keren naar het Verenigd Koninkrijk." Deze uitspraak geldt niet meer. Het probleem zit hem in dat getal "een jaar". De vijfjarige geschiktheidsperiode voor het verkrijgen van de burgerlijke staat loopt terug vanaf het moment van indiening, het is geen historische periode die je zelf kunt kiezen. Die dagen dat je langdurig in het buitenland bent blijven in die tijdsspanne zitten, totdat ze zelf uit die tijdsspanne verdwijnen.

Reken maar uit: stel dat je in 2026 200 dagen in China hebt doorgebracht, dan zouden deze 200 dagen binnen de vijfjarige periode zijn opgenomen voor elke aanvraag tot naturalisatie die voor hetzelfde tijdstip in 2031 is ingediend, waardoor er nog 250 dagen overblijven. Dit wordt verder beïnvloed door de eis dat je op de dag van terugkeren naar het Verenigd Koninkrijk persoonlijk aanwezig moet zijn gedurende een volledige vijf jaar (artikel 1(2)(a) van bijlage I, met uitzonderingsbevoegdheid voor speciale gevallen sinds 28 juni 2022). Het scenario "terugkomen om een jaar te wonen" wordt daarom vaak "terugkomen om twee tot drie jaren te wonen".

Mijn oordeel is duidelijk: mensen die vaak naar China teruggaan, is de slechtste oplossing na het verkrijgen van ILR "eerst terugkeren om een jaar te rusten en dan pas over te gaan tot naturalisatie". Het bezit van ILR gedurende 12 maanden is eigenlijk de eis voor de 6(1)-route, deze 12 maanden vallen ook binnen het tijdsbestek van de 90-dagenlijn voor naturalisatie. Een jaar rust betekent dat je tegelijkertijd beide lijnen overschrijdt, waardoor de datum waarop je aanspraak kunt maken met meer dan twee jaar wordt uitgesteld. Of je houdt de terugkeer dagen binnen de 90 dagen in die 12 maanden en indient direct na 12 maanden; of je geeft gewoon de naturalisatie op en laat het beheer van ILR volgens de tweejaarlijn en behoudt daadwerkelijke verbindingen met Groot-Brittannië. De tussenliggende aanpak "eerst een jaar loslaten en daarna aanvullen" is het duurste.

De juiste actie voor personen die al 450 dagen over de limiet zijn, is te wachten tot de overboekte dagen uit het venster zijn verdwenen voordat u opnieuw indient - in plaats van eerst een aanvraag in te dienen. Als deze wordt afgewezen, worden de kosten niet teruggestort en komt er nog een registratie bij.

Er is nog een overweging die niets te maken heeft met Britse regels: volgens artikel 9 van het huidige Chinese nationaliteitswet verliezen Chinees staatsburgers die in een buitenlandse staat wonen automatisch hun Chinese nationaliteit als zij van hun eigen land de nationaliteit van dat land aannemen; na het verwerven van de buitenlandse nationaliteit moeten zij bij terugkeer naar China een visum als vreemdeling aanvragen. Deze regel heeft vaak een grotere invloed op mensen die elk jaar drie of vier maanden naar China terugkeren, dan de 450 dagen, en het is daarom verstandig om dit vooraf goed te berekenen.

Het aantal dagen is niet eenvoudig te berekenen, gebruik de 永居计算器-app om elke reis per rolwindow nauwkeurig tot op het dagje te berekenen; ik wil alleen dat een professional bevestigt of "mijn situatie als overtreedt wordt beschouwd", op justiscript.com kun je £5 betalen om binnen 24 uur een schriftelijke reactie van een Britse advocaat te krijgen, zowel in het Engels als het Chinees.

"...zijn thuiswoning of (indien hij meer dan één heeft) zijn hoofdwoonplaats zal in het Verenigd Koninkrijk zijn."
—— Britse Nationaliteitswet 1981, bijlage 1, paragraaf 1(1)(d)(i)

Deze zin gaat over het woonplaats, niet over het aantal dagen. Mensen die vaak naar huis gaan, moeten eerst goed nadenken waar hun "principal home" eigenlijk is, en pas daarna beslissen of ze £1.839 willen betalen.

📌 Deze tekst is ter informatie, voor specifieke vragen raadpleeg een gecertificeerde advocaat. De regels zijn van kracht volgens de nieuwste mededeling van GOV.UK.

[bronnen] gov.uk/government/publications/natuurlijkheid als Brits burger op basis van discretie, nationale beleidsrichtlijnen; wetgeving.gov.uk/ukpga/1981/61/schedule/1; gov.uk Naturalisatie- en permanente verblijfsvergunning tarieven (vanaf 8 april 2026)

Omgaan met een Britse juridische kwestie? JustiScript kan helpen